story

မိတ်ဆွေမြို့လေးများဆီသို့တခေါက်🌉🛣️🏡🕍⛪🏯🛕⛱️

           မိမိမှာ မိတ်ဆွေမြို့လေးများစွာရှိပါတယ်။ဘယ့်နှယ် မိတ်ဆွေဆိုလည်းလူမဟုတ်ဘဲ မြို့ရယ်လို့ အတွေးပွားစရာ ဖြစ်နေပြီ။ဒီလိုပါ မိမိ Social Network သုံးနေတာ ဆယ့်ငါးနှစ်မကရှိနေပြီဆိုတော့ Facebook, Instragram,Tiktok စတဲ့ မီဒီယာတွေ ပေါ်မှာ သူငယ်ချင်းတွေအများကြီးရလာခဲ့ပါတယ်။အဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ အများစုက လူချင်းတိုက်ရိုက်မဆုံးဖူးပေမယ့် သူတို့နေထိုင်ရာမြို့လေးတွေကိုတော့သိနေရပါတယ်။ဥပမာ ။ ။Orlando Correa 

ချီလီနိုင်ငံ

Vichuque`n-Maule.

Cholie Casio Tampus ဖိလိပိုင်.စီဘူးမြို့။နွေလယ်နေ East Green Bush -အမေရိကား။

Kozaw Lay-ပေါင်းတည်.Soe Nge Tze-ဖားကန့်။စမ်းရေကြည်-ကျောက်ဆည် ။ လင်းလင်း-ဒေးဒရဲ စသဖြင့် ဆိုတော့ သူတိုနေထိုင်ရာမြို့လေးတွေဟာ မိမိအတွက် မိတ်ဆွေမြို့ကလေးတွေဖြစ်နေပါတယ်။ခုတလော ပြီးခဲ့တဲ့ Feb 21 မတိုင်ခင် ဖွေးဖွေးသိမ့်အဖေ မောင်ဝင်းက"ရှင်လူရေ ၊ကျနော်တို့ ၂၁ ရက်နေ့မနက် ပုသိမ်မော်တင်စွန်းကိုသွားမယ် ၂၁ ရက် ၂၂ ရက် မော်တင်စွန်းမှာညအိပ်ပြီး ၂၃ ရက်ပြန်ရောက်မယ်၊လိုက်မလား "ဆိုတော့ ရှင်လူကြီး ရုတ်တရက် စဉ်းစားရတော့တယ်။သွေးတိုး ဆီးချိုဆေးတွေသောက်နေရတာအပြင် အရင်လို လန်းလန်းဆန်းဆန်းမဟုတ်တာကတကြောင်း၊တခြား အခြေအနေအရပ်ရပ်ကိုတွေးမိတော့လည်း စိတ်ထဲ သိတ်မပျော်သလိုမို့ခပ်လေးလေး။ဒါပေမယ့် သမီးလေးဖွေးဖွေးသိမ့်တို့မိသားစုဟာ ကိုယ့်မိသားစုလိုမို့ လိုက်ချင်ချင်ရယ်။အရင်ခြောက်နှစ်လောက်တုန်းက သူတို့ကျိုက်ထီးရိုးသွားတုန်းကလည်း မလိုက်ဘဲကျန်ခဲ့တာတွေးမိပြီး ဒီတခါတော့ လိုက်ဖို့ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။မော်တင်စွန်းဘုရားပွဲတို့ရွှေမုဌောဘုရားတို့ဆိုတာလည်း ကလေးဘဝကတည်းက"ကျနော့မမပုသိမ်သူ"သီချင်းနဲ့သာရင်းနှီးခဲ့ရတာ ၊တခါမှမရောက်ခဲ့ဘူးတဲ့နေရာတွေ။

              ဒီလိုနဲ့ အလုပ်က MD ဆီဖုန်းဆက်ပြီးခွင့်ယူတော့လည်းအဆင်ပြေတာနဲ့ ပုသိမ်မော်တင်စွန်း ခရီးလိုက်ဖြစ်သွားတယ်။

              ၂၁ ရက်နေ့ မနက် ၅နာရီ ၁၅ လောက်မှာ မောင်ဝင်းတို့ ဝင်ကြိုတဲ့  Hyundai Starex လေးနဲ့ တောင်ဥက္ကလာကစထွက်ခဲ့တယ်။ရှင်လူကြီးလည်း ကားဦးတည်ဖြတ်သန်းရာခရီးတလျောက် ဘေးဘီဝဲယာကိုငေးရင်းလိုက်ပါလာခဲ့တယ်။မရမ်းကုန်းမြို့နယ်ကိုဖြတ် ဘုရင့်နောင်တံတားကိုကျော် လှိုင်သာယာထဲရောက်လာတာသတိထားမိတယ်။လှိုင်သာယာအထွက် စစ်ဆေးရေးဂိတ်တခုရောက်လို့ အစစ်ခံရင်း ကားသမားကိုမေးတော့ ပန်တိုင်ဂိတ်ဆိုလား။ဒီလိုနဲ့ လယ်ကွင်းတွေ ငါးကန်တွေကိုဖြတ်ရင်း "ဗိုလ်မြတ်ထွန်း တံတား"ကိုရောက်လာခဲ့တယ်။ဗိုလ်မြတ်ထွန်းတံတားကတော့ မိမိတသက် တွေ့ဖူးသမျှတံတားတွေထဲမှာ အရှည်ဆုံးတံတားလို့ထင်ရတယ်။ခုချိန်ထိ အရုဏ်အလင်းကမလာသေး

ကားရှေ့မီးအရောင်ကြောင့်သာလမ်းကိုမြင်နေရတယ်။ဗိုလ်မြတ်ထွန်းတံတားအဆုံးမှာ ကားသမားပြောပြလို့ ညောင်တုန်းရောက်ကြောင်းသိရတယ်။ရှင်လူကြီးကတော့ ခရီးမသွားဖြစ်တာနှစ်ပေါင်းအတော်ကြာပြီမို့ ကားလမ်းတလျောက် မြင်မြင်သမျှ ဘုရား၊ဘုန်းကြီးကျောင်း ၊ကားဝပ်ရှော့၊ဟိုတယ် မိုတယ် ၊စားသောက်ဆိုင်၊လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ကအစ မြင်သမျှ ဆိုင်းဘုတ်စာတန်းတွေကို အငမ်းမရလိုက်ဖတ်ရင်း ရောက်ရာအရပ်ကိုစူးစမ်းနေမိတယ်။ညောင်တုန်းမြို့ကိုအတန်ကြာဖြတ်လာပြီးတော့ မှောင်မည်းရှည်လျားတဲ့လမ်းမကြီးတခုထဲဝင်လာခဲ့တယ်။ဟိုအဝေးမှာ မီးရောင်ပြိုးပြက် ကျိုးတိုးကျဲတဲမြင်ရပေမယ့် အမှောင်ထုကသာကြီးစိုးနေတော့တယ်။ရုတ်တရက် ကားဦးတည်ရာမျက်စိတဆုံးလောက်မှာ 

ဖြူဖွေးလင်းထိန်နေတဲ့ ရုပ်ပွားတော်ကြီးတဆူကိုထင်းခနဲတွေ့လိုက်ရတယ်။အနားရောက်မှသေချာကြည့်လိုက်တော့ ညအမှောင်လေဟာပြင်ထဲမှာ ဗုဒ္ဓဆင်းတုဖြူဖြူကြီးကို ဆလိုက်မီးတွေထိုးပြီးပူဇော်ထားလို့ ဒီလောက်သပ္ပာယ်တင့်တယ်နေတာပဲ။"ဘယ်ရောက်ပြီလဲဗျ""ပန်းတနော်"

"ဪ" ကားသမားကိုမေးပြီး ပန်းတနော်ဆိုတာကြောင့် ရှင်လူ့စိတ်တွေရွှင်လန်းလာမိတယ်။(ခုနမြင်ရတဲ့ဘုရားကြီးဟာ -နောက်မှ Google Map မှာပြန်ရှာကြည့်မှ ပန်းတနော်မြို့ရဲ့ကျက်သရေဆောင်-ပြည်လုံးကပ်ကျော် ရွှေဘုံသာမုနိ ဘုရားကြီးဖြစ်မှန်းသိရ။)ပန်းတနော်ဆိုလို့ ရှင်လူပျော်သွားတာက ဒီမြို့ဟာ ရှင်လူ့ရဲ့မိတ်ဆွေမြို့ကလေးဖြစ်နေလို့ပါပဲ။ဒီမြို့မှာ ရှင်လူ့မိတ်ဆွေ ဆရာမကြီး MKT ရှိနေတယ်။သူက ပန်းတနော်မှာမူပြဆရာမဘဝနဲ့အလုပ်ဝင်ခဲ့တာ မိသားစုမခွဲနိုင် ၊နယ်မပြောင်းနိုင်တာနဲ့ တသက်လုံး မူလတန်းပြဆရာမကြီးဘဝနဲ့ပဲ ကလေးတို့ဆရာမလုပ်နေသူပေါ့။သူ့အမျိုးသားကရဲအရာရှိတယောက်ဖြစ်ပြီး သားကြီးကဆရာဝန်၊ထိုစဉ်က သမီးငယ်ကတက္ကသိုလ်တက်ဆဲ။သူရောရှင်လူပါ FB မှာ စာတွေရေးကြ၊တယောက်စာတယောက်ဖတ်ရင်းခင်မင်ခဲ့ကြတယ်။ရှင်လူ့ရဲ့နာမည်ရင်းကကွယ်လွန်သူ သူ့ဖခင်ရဲ့နာမည်နဲ့တူနေလို့ သူ့ဖခင်ကိုသတိရတိုင်း ဟင်းတွေချက်၊ ပလပ်စတစ်ဘူးတွေနဲ့ထည့်။ပုစွန်တုပ်တွေ၊အမဲကြော်တွေပန်းတနော်ကားနဲ့ပို့ပေးလို့ လသာလမ်းကားဂိတ်မှာသွားသွားယူခဲ့ရတယ်။နောက်ပိုင်းသူပိုင်လုံးချင်းတိုက်လေးတလုံးကိုပန်းတနော်မှာသူဆောက်တော့ အရွယ်ရောက်နေတဲ့တပည့်အင်ဂျင်နီယာတွေဆွဲပေးတဲ့ဒီဇိုင်းအတိုင်းဆောက်ပြီး ဝါသနာအရ ပန်းပင်လေးတွေစိုက်ပျိုးထားသတဲ့။ရှင်လူကြီး ကပန်းတနော်မြို့ကိုတောင်ခုမှဖြတ်သွားဖူးတာဆိုတော့ သမီးဆရာမကြီးအိမ် ဘယ်နားဆီရှိမှန်းမသိ။လမ်းဘေးဝဲယာ ဟိုသည်ငေးရင်း ရော်ရမ်းမှန်းဆရုံအပြင် ဘာမှမတတ်နိုင်။ဆရာမကြီး MKT လိုင်းပေါ်မတွေ့တာကြာပြီ၊ ကျန်းခန့်သာလို့မာပါလေစ။ဒီလိုနဲ့ပဲ ပန်းတနော်မြို့စွန် တံတားတစင်းနားမှာကားဆရာက ခေတ္တရပ်နားပေးလို့ အားလုံးအောက်ဆင်းအပေါ့အပါးသွားရင်းနားကြ။ပန်းတနော်ရဲ့ထူးခြားချက်ကတော့ မြို့စွန်လမ်းတခြမ်းစီ ကွန်ကရစ်လမ်းအထူကြီးတွေခင်းပြီးနေပြီ။ဒီလိုနဲ့ မြင်ကွင်းအားလုံးလည်း လင်းလင်းချင်းချင်းမနက်ခင်းရောက်ခဲ့ပြီ။

(စိတ်ဝင်စားပါက -မိတ်ဆွေမြို့လေးများဆီသို့တခေါက်-ဒုတိယပိုင်း ဆက်ဖတ်ပေးကြပါ)

story #observatuon#shinlhu