Monday, March 30, 2026

story

ဖွေးဖွေးသိမ့်နားနေရင် တကယ်မငတ်ဘူး။စောစောကရှင်လူဖုန်းပွတ်နေရင်းသူ့ကိုလှမ်းကြည့်လိုက်တော့ခရမ်းချဉ်သီးအစိမ်းတွေလှီးပြီး အစေ့တွေကိုဇွန်းနဲ့ကော်ထုတ်နေတာတွေ့ရတယ်။ခဏနေတော့ ရှင်လူ့ကိုခရမ်းချဉ်သီးတခြမ်းလာပေးတယ်။ခရမ်းချဉ်သီးထဲမှာ လက်ဖက်ချဉ်စပ်ကိုသွပ်ထားတယ်။အကြော်စုံ ပုစွန်ခြောက်နဲ့ ကြက်သွန်ဖြူတတက်ပါ ပါတယ်။
              "ဒါ သမီး ဘသူလုပ်တာမြင်လို့ လဲ"
               "လိုင်းပေါ်က..."
                "You Tube ကလား"
                "ဟုတ်တယ်၊ သူကရိုးရိုးလဖက်နဲ့လုပ်တာ ၊အိုင်ကချဉ်စပ်နဲ့"
                 တခါတခါ သူကြော်ကြွေးတဲ့ အာလူးချောင်းကြော်လေးတွေလည်းအရသာရှိတယ်။အာလူးကိုလှီးစိပ်ပြီး ရေခဲသေတ္တာထဲ နှပ်ထားပြီးမှကြော်တာ။
story#observation#shinlhu

Saturday, March 28, 2026

story

ဓပုံလေးတွေ ‌ပြောတဲ့စကား🎶🥸😎🤠🥰
ဒီနေ့ ပြီးခဲ့တဲ့ February လ မော်တင်စွန်းသွားတုန်းကရိုက်ခဲ့တဲ့ ဓပုံလေးတွေပြန်ကြည့်ရင်း ဓပုံလေးတချို့ကရှင်လူ့ကိုစကားပြောနေခဲ့ပါတယ်။ ဒီဓပုံတွေရိုက်တုန်းကတော့ သူတို့နဲ့မလှမ်းမကမ်းမှာမို့ သူတို့ဘာတွေပြောနေခဲ့ကြတယ်ဆိုတာ မကြားနိုင်ပါ။ခုမှ ပုံတွေကြည့်ရင်း စကားသံတွေအလိုလိုကြားလာမိပါတယ်။ပုံတွေတင်မယ်ကြံတိုင်း "တရားစွဲခံရမယ်နော်"ဆိုတဲ့ငမိုးရိပ်အသံကိုကြား‌ယောင်မိပြီး ခပ်လန့်လန့်ရယ်။ဒါပေမယ့် ဓပုံအနုပညာဆိုတာသစ္စာရှိရပါတယ်။လောကရဲ့အလှတရားတွေကို အမှန်တိုင်း မှတ်တမ်းတင်ရတာ အနုပညာသစ္စာပါပဲ။
           အမှန်တော့ မော်တင်စွန်းခရီးဟာ မောင်ဝင်း ပြည်ပထွက် အလုပ်လုပ်ပြီးပြန်ရောက်စ မိသားစုအပန်းဖြေခရီးလို့ဆိုနိုင်ပါတယ်။မောင်ဝင်းဆိုတဲ့ငနဲလေးဟာ သူ့မိန်းမနဲ့ သမီးကိုသိတ်ချစ်ပါတယ်။ပြည်ပရောက်နေတုန်းကလည်း အချိန်အားရတာနဲ့တပြိုင်နက် နေ့တိုင်း ဇနီးနဲ့သမီးကို Messenger ကအလွမ်းသည်လေ့ရှိပါတယ်။
လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၂ နှစ် သီတင်းကျွတ်လပြည့်နေ့ ဖွေးဖွေးသိမ့်ကိုမွေးဖို့ ငမိုးရိပ်ဘိုက်နာတော့ ကာတိုလိပ်ဆေးရုံပို့ပါတယ်။အဲဒါ တနေ့လုံးတညလုံးမမွေးနိုင်တော့ သက်ဆိုင်ရာဆရာဝန်တွေက ခွဲမွေးဖို့ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး လူနာရှင်မောင်ဝင်းသဘောတူကြောင်းလက်မှတ်ထိုးခိုင်းပါတယ်။အဲဒီမောင်ဝင်းဆိုတဲ့ကောင် မိန်းမခွဲမွေးဖို့ လက်မှတ်ထိုးရင်းမျက်ရည်ကျပါတယ်။အရမ်း ရိုတဲ့ကောင်ပါ။ခုတော့ သူ့သမီးဖွေးဖွေးသိမ့်တောင်၁၂ နှစ်သမီးဖြစ်နေပါပြီ။ခု တင်ထားတဲ့ဓပုံလေးတွေရိုက်တုန်းက လှမ်းနေလို့ရှင်လူဘာသံမှမကြားပါ။ခု အသေချာပြန်ကြည့်မှ ဓပုံတွေက စကားပြောလာပါတယ်။ငမိုးရိပ် တခုခုစိတ်ကောက်နေပုံရပြီး မောင်ဝင်းက သူ့မိန်းမကို အကြေအလည် ချော့မော့နေတဲ့ပုံပါ။
          နောင်တနေ့မှာ လင်မယားချင်းကတောက်ကဆ ဖြစ်တဲ့အခါ ဒီ ဓပုံလေးတွေပြန်ကြည့်ပြီး နာစရာရှိရင် လွမ်းစရာလေးတွေနဲ့ ဖြေနိုင်အောင်လို့......
story#osvertation#shinlhu

story

စပ်ကူးမတ်ကူးအရွယ်💐🥳
"ရှင်လူ မဝင်လာနဲ့အုံး"
         ရှင်လူ အပေါ့သွားချင်လို့ နောက်ဘေးခန်းကိုအလာ
ဖွေးဖွေးသိမ့်က လှမ်းအော်တာကြောင့် အိမ်ရှေ့ခန်းဘက်ပြန်ထွက်ခဲ့ရတယ်။ခဏနေမှ "ရပြီ လာတော့"ဆိုမှ ရှင်လူ Toilet ဝင်ခွင့်ရတယ်။နောက်ဘေး အုတ်ကန်မှာဖွေးရေချိုးနေတာလေ။သူ့ပုခုန်းပေါ် တဘက်နဲ့အသေအချာ ခြုံပြီးမှ ရှင်လူ့ကိုဖြတ်သန်းခွင့်ပြုတယ်။ရှင်လူ့စိတ်ထဲတော့ ရီချင်ချင်ပေါ့ ၊ဖွေး ပုလုကွေးအရွယ်ကတည်းက ရှင်လူ ဓပုံ‌တွေ အများကြီးရိုက်ပြီး FB တင်ခဲ့တာ။အမှန်တော့ မနှစ်ကအထိ ဖွေး အိမ်ရှေ့ကျောက်ပြားမှာဖင်တုံးလုံးနဲ့ရေချိုးတုန်း။အင်း..ဒီနှစ်တော့ အများကြီးခြားနားသွားပြီ။၁၂ နှစ်သမီးဆိုပေမယ့် သူ့အမေငမိုးရိပ်အရပ်ကိုကျော်နေပြီ။အရပ် ကလန်ကလားက သူ့အဖေမောင်းဝင်းကိုတူတာ။အပျိုကြီးစတိုင် မှန်ရှေ့လည်းခဏခဏရပ်တတ်နေပြီ။ဒါပေမယ့် ကလေးစိတ်ကလည်းမကုန်သေး။အဲဒါ ဒီနေ့ အိမ်ရှေ့မှာ တီဗွီဘူးခွံကတ်ပြားကြီးခင်းပြီး ဘူးတွေခွက်တွေဆေးကျော စီတန်းပြီးဈေးဆိုင်ခင်းနေရဲ့။သစ်ရွက်တွေခူးပြီးကပ်ကြေးနဲ့ ညှပ်ပြီးဟင်းလျာပြင်ဆင်နေတယ်။အရာရာစံနစ်ကျတဲ့ဖွေးက စောစောကတည်းက စာရွက်တရွက်ပေါ် MENU စာရင်း ၁၀ မျိုးလောက်ရေးပြီး တံခါးပေါက်နားမှာ တိပ်နဲ့ကပ်ပြီးသား။
"ရှင်လူ ဒီကိုလာ"
         အင်း..အမြဲတန်း လုပ်နေကျအတိုင်း သူဆိုင်ဖွင့်ရင် ရှင်လူက Customer လုပ်ပေးရတယ်။
         "ဘာစားမလဲ အကို"
         "အင်း..ကန်စွန်းပလိန်းတပွဲ နဲ့ ငါးသံပုရာပေါင်းတပွဲ"
          "ရမယ်အကို ခဏစောင့်ပါ"
           သူလုပ်နေတာစောင့်ရင်း ရှင်လူက ကတ်ကြေးနဲ့ ကဒ်ဘူးခွံကိုညှပ်ပြီး ငါးနှစ်ကောင်နဲ့ ဘဲကင်တကောင်လုပ်ပေးလိုက်တော့ သူသဘောကျသွားတယ်။သူ့ကိုကြည့်နေရင်း ရှင်လူသတိရပြီး အားသွင်းထားတဲ့ဖုန်းထဖြုတ်တော့ 
            "လုပ်ပြီ...ဓပုံရိုက်ပါနဲ့ဆို၊တင်အုံးမယ်"
             ချက်ချက်းမျက်နှာကို လက်နဲ့ကွယ်လိုက်တယ်။ဒါနဲ့ရှင်လူလည်း သူ့ MENU စာရွက်ကိုရိုက်ဖို့ရွယ်လိုက်တော့ လက်ဖဝါးနဲ့လာအုပ်တယ်။
          ဘာရယ်တော့မဟုတ်ပါဘူး ၊ကလေးစိတ်မကုန်သေးတဲ့ အပျိုဖျန်းလေးစပ်ကူးမတ်ကူးသဘာဝကိုချစ်တဲ့စိတ်နဲ့မှတ်တမ်းတင်နေမိတာပါ။
            ဒီနေ့တင်တဲ့တပုံကတော့ ဓပုံရိုက်တာမကြိုက်မှန်းသိလို့ သူ့အမေဖုန်း Gallery ထဲက အလစ်သုတ်ပြီး ရှင်လူ့ Messenger ထဲခိုးပို့ထားတဲ့ပုံပါ။အင်း ..ဒီသားအမိတွေကြောင့် အဒိန္နဒါနာ ကျိုးပြီ။
story#observation#shinlhu

story

Dancing Lady နဲ့ Buddy Phway💐🎶😎👍
ဒီနေ့ အိမ်ရှေ့ အုတ်‌ ရေစည်နားထိုင်ရင်း စည်ပေါ်မှာရေစိမ်ထားတဲ့ပန်းဝါဝါကလေးတွေမြင်တော့ ရှင်လူကြီးစိတ်ဝင်စားမိသွားတယ်။သေချာကြည့်တော့ ပန်းတပွင့်ချင်းစီဟာ Angel လေးတွေကနေသလို အရမ်းလှနေတယ်။
         "ဖွေးဖွေးရေ လာကြည့်စမ်း ၊ပန်းကလေးတွေက Angel လေးတွေကနေသလိုပဲ"ဆိုတော့ သူ့အဖွားနောက်ကပ်ပြီးဖုန်းကြည့်နေတဲ့ဖွေးထွက်လာတယ်။
          "ဟုတ်တယ်လေ၊Dancing Lady "
            "ဟုတ်လို့လား"
            "ဟုတ်တယ်နော် အဖွား"
            "ဟုတ်တယ်" ဖွေးက သူ့အဖွားကိုလှမ်းမေးပြီးအတည်ပြုလိုက်တယ်။အင်း...ဖွေးတောင် အရာရာသိတတ်နေပြီ။ဖွေးလမ်းလျှောက်တတ်စအရွယ်ကတည်းက ကန်စွန်းခင်းဘက်‌"ဘဲကြည့်"ဆိုပြီးခေါ်သွားပြီး ငှက်လေးတွေ ငါးကလေးတွေ သစ်ပင် ပန်းပင်လေးတွေလိုက်ပြခဲ့တာ မှန်သွားပြီ။ဖွေးဟာ ခုဆို သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ကို ချစ်ခင်နားလည်တတ်တဲ့ ၁၂ နှစ်အရွယ်မိန်းကလေးဖြစ်လာပြီ။
          "ကဲ...သမီး ၊ဒီပန်းလေးတွေကိုင်ထား၊ရှင်လူ ဓပုံရိုက်မယ်"ဆိုတော့
           "လူတော့မရိုက်နဲ့နော်ဆိုပြီး ပန်းခက်ကိုကိုင်ပေးထားတယ်။ပဌမတခါရိုက်ပြီးကြည့်လိုက်တော့ နောက်ခံ ဆံခါခုံးကြီးပါနေတယ်။
           "လာအုံးသမီး နောက်ခံရွေးတာမှားသွားတယ်၊ နေရာရွေးပြီးပြန်ရိုက်မယ်"ဆိုတော့ သူပြန်လာကူတယ်။သူကစားနေတဲ့အပြာရောင်ဘူးခွံလေးနဲ့ပါ အနေအထားအမျိုးမျိုးပြောင်းပြီးရိုက်ခဲ့ကြတာ။တချိန်ကပုလုကွေးလေးက ခုဆိုရှင်လူနဲ့ ဓပုံအနုပညာ ဆက်တင်ဆင်ပြီးကူညီဖော်ရလာတာ အရမ်းပျော်စရာကောင်းပဗျာ။
story#observation#shinlhu

story

သုခ သီတဂူ🤠😎🥸
ရှင်အဇ္ဇဂေါဏ က ဆိတ်မျက်လုံးတဘက် နွားမျက်လုံးတဘက် အစားထိုးကုသပြီး အဇ္ဇ ဂေါဏ တွင်တော့ ရှင်လူ့မျက်လုံးကုသမှုက သုခ သီတဂူခေါ်ရမလားပဲ။လွန်ခဲ့တဲ့၅ နှစ်လောက်က ညီကဗျာဆရာ ပေးတဲ့သတင်းအချက်အလက်နဲ့ ကိုကျော်သူရဲ့ သုခ ကုသိုလ်ဖြစ်မျက်စိဆေးရုံမှာ ဘယ်ဘက်မျက်စိတိမ်ကို အောင်မြင်စွာခွဲနိုင်ခဲ့တယ်။အဲ့ဒီနောက် ၄ နှစ်အကြာ 2025 March 27 ရက်နေ့မှာ ကျန်တဲ့ညာဘက်မျက်စိကို မိတ်ဆွေသင်္ဂဟတွေရဲ့တိုက်တွန်းကူညီမှုနဲ့ပဲ
သီတဂူ စက္ခုဒါန မှာအောင်မြင်စွာခွဲဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။မှတ်မှတ်ရရ 2025 March 27 မှာ ရှင်လူမျက်စိခွဲပြီး March 28 မနက်မှာပတ်တီးဖြည်ရပါတယ်။ပတ်တီးဖြည်ပြီးပြန်အရောက် စစ်ကိုင်းငလျင်လှုပ်ပါတယ်။အိမ်ထဲက ထွက်ပြီးအိမ်ရှေ့ လမ်းမထွက်ထိုင်တဲ့ ဖွေးဖွေးသိမ့်တို့သားအမိကိုပတ်တီးဖြည်ပြီးစ ရှင်လူက VD ခိုးရိုက်ပါတယ်။ဖွေးအမေငမိုးရိပ်က ရိပ်မိသွားပြီး
"ကိုယ့်အကြောင်းကိုယ်သိနော်"လို့ မြည်တွန်ရင်း ခြံပြင်ထွက်သွားကြပါတယ်။အမှန်တော့ ရှင်လူကြီးက ကံကောင်းတဲ့အထဲပါ ပါတယ်။2025 March 28 ရက်နေ့ခွဲရမယ့်မျက်စိဝေဒနာသည်အားလုံး စစ်ကိုင်းငလျင်ကြောင့် ခွဲရက် နှစ်ပါတ်နောက်ဆုတ်ကုန်ပါတယ်။ရှင်လူကြီးကပ်လွတ်သွားပါတယ်။ရှင်လူကြီးက ပထမ သုခ ခွဲမျက်စိကော သီတဂူခွဲမျက်စိပါ ပတ်တီးဖြည်ပြီးတာနဲ့ ဖုန်းသုံးပါတယ်။အခါတိုင်းလောက်တနေကုန်မသုံးတာပဲကွာပါတယ်။
ဒီနေ့ဆို ဒုတိယ ညာမျက်လုံးခွဲတာ ၁ နှစ်ပြည့်သွားပါပြီ။ဖုန်းနှစ်လုံးကိုင်ပြီး အသကုန်သုံးပါတယ်။ရှင်အဇ္ဇဂေါဏ မတဲ့ကိန်းပါပဲ သုခသီတဂူ ကုသိုလ်ရှင်အပေါင်းနဲ့ ဆရာဝန်ဆရာမများအားလုံးကိုကျေးဇူးတင်ပါတယ််
story#observation#shinlhu



Sunday, March 22, 2026

story

စပ်ကူးမတ်ကူးအရွယ်💐🥳
"ရှင်လူ မဝင်လာနဲ့အုံး"
         ရှင်လူ အပေါ့သွားချင်လို့ နောက်ဘေးခန်းကိုအလာ
ဖွေးဖွေးသိမ့်က လှမ်းအော်တာကြောင့် အိမ်ရှေ့ခန်းဘက်ပြန်ထွက်ခဲ့ရတယ်။ခဏနေမှ "ရပြီ လာတော့"ဆိုမှ ရှင်လူ Toilet ဝင်ခွင့်ရတယ်။နောက်ဘေး အုတ်ကန်မှာဖွေးရေချိုးနေတာလေ။သူ့ပုခုန်းပေါ် တဘက်နဲ့အသေအချာ ခြုံပြီးမှ ရှင်လူ့ကိုဖြတ်သန်းခွင့်ပြုတယ်။ရှင်လူ့စိတ်ထဲတော့ ရီချင်ချင်ပေါ့ ၊ဖွေး ပုလုကွေးအရွယ်ကတည်းက ရှင်လူ ဓပုံ‌တွေ အများကြီးရိုက်ပြီး FB တင်ခဲ့တာ။အမှန်တော့ မနှစ်ကအထိ ဖွေး အိမ်ရှေ့ကျောက်ပြားမှာဖင်တုံးလုံးနဲ့ရေချိုးတုန်း။အင်း..ဒီနှစ်တော့ အများကြီးခြားနားသွားပြီ။၁၂ နှစ်သမီးဆိုပေမယ့် သူ့အမေငမိုးရိပ်အရပ်ကိုကျော်နေပြီ။အရပ် ကလန်ကလားက သူ့အဖေမောင်းဝင်းကိုတူတာ။အပျိုကြီးစတိုင် မှန်ရှေ့လည်းခဏခဏရပ်တတ်နေပြီ။ဒါပေမယ့် ကလေးစိတ်ကလည်းမကုန်သေး။အဲဒါ ဒီနေ့ အိမ်ရှေ့မှာ တီဗွီဘူးခွံကတ်ပြားကြီးခင်းပြီး ဘူးတွေခွက်တွေဆေးကျော စီတန်းပြီးဈေးဆိုင်ခင်းနေရဲ့။သစ်ရွက်တွေခူးပြီးကပ်ကြေးနဲ့ ညှပ်ပြီးဟင်းလျာပြင်ဆင်နေတယ်။အရာရာစံနစ်ကျတဲ့ဖွေးက စောစောကတည်းက စာရွက်တရွက်ပေါ် MENU စာရင်း ၁၀ မျိုးလောက်ရေးပြီး တံခါးပေါက်နားမှာ တိပ်နဲ့ကပ်ပြီးသား။
"ရှင်လူ ဒီကိုလာ"
         အင်း..အမြဲတန်း လုပ်နေကျအတိုင်း သူဆိုင်ဖွင့်ရင် ရှင်လူက Customer လုပ်ပေးရတယ်။
         "ဘာစားမလဲ အကို"
         "အင်း..ကန်စွန်းပလိန်းတပွဲ နဲ့ ငါးသံပုရာပေါင်းတပွဲ"
          "ရမယ်အကို ခဏစောင့်ပါ"
           သူလုပ်နေတာစောင့်ရင်း ရှင်လူက ကတ်ကြေးနဲ့ ကဒ်ဘူးခွံကိုညှပ်ပြီး ငါးနှစ်ကောင်နဲ့ ဘဲကင်တကောင်လုပ်ပေးလိုက်တော့ သူသဘောကျသွားတယ်။သူ့ကိုကြည့်နေရင်း ရှင်လူသတိရပြီး အားသွင်းထားတဲ့ဖုန်းထဖြုတ်တော့ 
            "လုပ်ပြီ...ဓပုံရိုက်ပါနဲ့ဆို၊တင်အုံးမယ်"
             ချက်ချက်းမျက်နှာကို လက်နဲ့ကွယ်လိုက်တယ်။ဒါနဲ့ရှင်လူလည်း သူ့ MENU စာရွက်ကိုရိုက်ဖို့ရွယ်လိုက်တော့ လက်ဖဝါးနဲ့လာအုပ်တယ်။
          ဘာရယ်တော့မဟုတ်ပါဘူး ၊ကလေးစိတ်မကုန်သေးတဲ့ အပျိုဖျန်းလေးစပ်ကူးမတ်ကူးသဘာဝကိုချစ်တဲ့စိတ်နဲ့မှတ်တမ်းတင်နေမိတာပါ။
            ဒီနေ့တင်တဲ့တပုံကတော့ ဓပုံရိုက်တာမကြိုက်မှန်းသိလို့ သူ့အမေဖုန်း Gallery ထဲက အလစ်သုတ်ပြီး ရှင်လူ့ Messenger ထဲခိုးပို့ထားတဲ့ပုံပါ။အင်း ..ဒီသားအမိတွေကြောင့် အဒိန္နဒါနာ ကျိုးပြီ။
story #observation#shinlhu

Sunday, March 15, 2026

story

 ငြိမ်းချမ်းရေးအနုပညာ

ဒီမနက် ရှင်လူကြီးအလုပ်ကအိမ်ပြန်ရောက်တော့ ဖွေးဖွေသိမ့်တယောက် ကျောင်းမသွား။သူ့မူကြိုဆရာမတွေ ဘုရားဖူးသွားလို့ ကျောင်းပိတ်တယ်တဲ့။ သူ့အဖေမောင်ဝင်းကလည်း အလုပ်နားတော့ အိမ်မှာရှိနေတယ်။ ရှင်လူ သူတို့အခန်းထဲဝင်သွားတော့ ဖွေးက မှောက်ရက်ကြီး 
ဖုန်းနဲ့ ကာတွန်းကားတွေကြည့်နေတယ်။
သူ့အဖေ မောင်ဝင်းက အဝတ်လျှော်ကျောက်ပြားမှာ အဝတ်တွေ တဇလုံကြီးနဲ့ ထိုင်ဖွပ်နေတဲ့ သူ့မိန်းမ ငမိုးရိပ်ကို လှမ်းပြီး မကြေမနပ်ပြောနေတယ်။ "အဝတ်တွေက
ဒီလောက်အများကြီး တနေကုန်လျှော်နေစရာမလိုဘူး၊ တနေ့ နည်းနည်းချင်း ဖွပ်သွားရင်ရနေတာပဲ"။ မောင်ဝင်းပြောနေပေမယ့် ငမိုးရိပ်က မကြားသလိုနဲ့ အဝတ်ဆက်ဖွပ်နေတယ်။ တကယ်တော့ မောင်ဝင်းက Coca Cola မှာ Delivery လုပ်နေတာ၊ Box ကားနဲ့ တမြို့လုံး နှံ့အောင်Coca Cola ပုလင်းတွေလိုက်ပို့ရတာ။ကိုယ်တိုင်လည်းကားမောင်းရသေး၊ တခါတခါ အခန့်မသင့်လို့ ပစ္စည်းကွဲလည်းလျှော်တဲ့အခါလျှော်ရ၊ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရတဲ့အခါလည်းရပေါ့။ တကယ်တော့ ခုလို ရှားရှားပါးပါးနားတဲ့နေ့မျိုးမှာ မိန်းမနဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင်ပြီး ကြည်ကြည်နူးနူး စကားတွတ်ထိုး နေချင်စိတ်ကတော့ မလွဲမသွေရှိမှာပဲ။ ရှင်လူလည်း အိမ်ထောင်သည်ဘဝအတွေ့အကြုံရှိခဲ့လေတော့ ယောင်္ကျားချင်းအထာသိတယ်။ဒါကို.. ဟို ဖွေးအမေငမိုးရိပ်က မသိကြိုးကျင်ပြုနေတယ်။
အထူအပါးနားမလည်တာလည်းပါတယ်။
အထူးသဖြင့် ကိုယ့်အိမ်ထောင်ဘက်ရဲ့
နေရာကဝင်ပြီး ခံစားနားလည်တတ်ဖို့က ကိုယ်ချင်းစာတဲ့ အနုပညာတခုပဲလေ။ 
အဲတော့ မောင်ဝင်းက စိတ်ထဲ တင်းနေပုံရတယ်။ ဒီအချိန်မှာ ဖွေးက မှောက်ပြီး ဖုန်းနဲ့မျက်နှာကပ်ကြည့်နေတာတွေ့တော့..
"သမီး...ဖုန်းကိုကပ်မကြည့်နဲ့လေ၊တပေလောက်ခွာကြည့်"ဆိုတော့..ဖွေးဆိုတာကလည်း တရပ်တရွာလုံးက အလိုလိုက်ခံထားရသူမို့လား...မျက်နှာက ချက်ချင်းမဲ့သွားပြီး အောက်ကိုလျှောချလိုက်တာ
လူကိုယ်တိုင် ထမင်းစား စားပွဲအောက်ရောက်မတတ်ပဲ၊ အရွဲ့တိုက်ပုံက။"လူကြီးက
မတော်လို့ ဆုံးမနေတာကို နားမထောင်ချင်ဘူး၊ ငါဖုန်းပါယူပြီးလွှင့်ပစ်လိုက်မယ်"
မောင်ဝင်းက ဒေါသသံနဲ့လည်းငေါက်ကရော ဖွေးက အီကနည်း ငိုသံထွက်လာတယ်။ ဒီတော့ စောစောက မိန်းမအပေါ်မကြေနပ်နေတဲ့ မောင်ဝင်း ဒေါသတွေက ဖွေးအပေါ်ပုံကျသွားတယ်။ ဖွေးလက်ထဲကဖုန်းကို ဆတ်ခနဲ ဆွဲယူပြီးကြမ်း ပေါ်ကိုင်ပေါက်လိုက်တာ ဗြန်းခနဲ...၊ ဖွေးလည်းလန့်ငိုပြီးထပြေးလာတော့ ရှင်လူကြီးက ဆွဲပြီး
ရင်ခွင်ထဲပိုက်ထားလိုက်ရတယ်။ အရိပ်သုံးပါး နားမလည် ချေသူငယ်ကျားစာမိ ဆိုတာ ဒါမျိုးပေါ့။ ဝမ်းနည်းပက်လက်အော်ငိုနေတဲ့ ဖွေးကိုချီပြီး ရှင်လူကြီး အပြင်ထွက်လာခဲ့တယ်။ ဖွေးကိုအရုံပြောင်းဖို့က အန်တီမတင့်ဆိုင်ပဲရှိတာလေ။ ဒါနဲ့
နှစ်ယောက်သား မတင့်ဆိုင်ရောက်တော့
"သမီးလေး ဘာစားမလဲ၊အိုဗာတင်းသောက်မလား"ဆိုတော့ ဖွေးက ခေါင်းခါပြီး
ပလပ်စတစ်မျက်နှာဖုံး ကိုလက်ညိုးထိုးတယ်။ဒီတော့ သူကြိုက်တဲ့ ပါဝါရိန်းဂျားမျက်နှာဖုံးကို တရာနဲ့ဝယ်ပေးလိုက်တယ်၊
ကစားစရာအတန်းမှာ မြွေလှေခါး ကစားတဲ့ကဒ်လေးတွေ့လို့မေးလိုက်တော့လည်းတရာဆိုတာနဲ့ တခုထပ်ဝယ်လိုက်တယ်။
ပြီးတော့ မုန့်စင်ဘက်ခေါ်သွားပြတော့
ဖွေးက နှစ်ရာတန် ပန်းကိတ်တခုယူတယ်။
အိမ်ပြန်ရောက်တော့ သူမကစားဘူးသေးတဲ့ မြွေလှေခါး ကဒ်လေးချ၊ အန်စာတုံးခေါက်ပြီး "ဒီအနီလေးကသမီး၊ ဟောဒီ အစိမ်းက ရှင်လူ ၊ အမှတ်တရာရရင်နိုင်ပြီ၊
နိုင်တဲ့လူက ရှုံးတဲ့လူကို နဖူးတောက်ကြေး"ဆိုတော့ ဖွေးကသဘောတူတယ်။
"ဟော...နံပတ်ငါးဆို သမီးအနီလေးငါးကွက်ရွှေ့ ၊လှေခါးအကွက်ဆို အပေါ်ကျော်တက်သွားပြီ..""အာ..ရှင်လူက ခြောက်၊
တစ် နှစ်သုံး လေးငါးခြောက်..ဗုဒ္ဓေါ...မြွေမျိုပြီ၊ ပြန်ဆင်း"။ ကစားနေရင်းနဲ့ပဲ...
ဖွေးတယောက် စောစောကငိုခဲ့တာတွေမေ့ပြီး ပြုံးပျော်နိုင်လာတယ်။ 
အင်း..မိသားစု တခုထဲမှာ ငြိမ်းချမ်းဖို့က
မလွယ်လှဘူး။တယောက်နဲ့တယောက် ရင်ထဲရှိတာတွေကို အပြန်အလှန်နားလည်ဖို့က အရေးကြီးတယ်။နားမလည်နိုင်လို့
ပြဿနာဖြစ်တော့..ကြားက မြေစာပင်လည်းမသက်သာ။ တောင်ပြိုရာ မြက်ပြတ်သတဲ့။ ရှင်လူတို့ မီယန်မာနိုင်ငံကြီးမှာ
ပြည်တွင်းစစ်က ရှည်လှပြီ။ တိုင်းရင်းသားအချင်းချင်း ခုချိန်ထိ စာနာနားလည်မှုမရနိုင်သေး။ စစ်ပွဲတွေက နေ့စဉ် တဂျိန်းဂျိန်း။
အင်တာနက်ထဲက ပြည်တွင်းစစ် Vedio 
ဖိုင်တွေ ဖွင့်လိုက်မိရင် ကျည်ဆန်တွေကပလူပျံနေတယ်။ တိုက်ပွဲဝင် ရဟတ်ယာဉ်တွေ တိုက်လေယာဉ်တွေနဲ့ ဗုံးကြဲ ပစ်ခတ်နေတာ မြင်လို့မကောင်း။ ဒါ  ..သြဠာရိက
အကြမ်းနည်း။ ဒါပေမယ့် တဖက်က 
စားပွဲဝိုင်းမှာ ဖြေရှင်းဖို့ ကြိုးစားနေကြတာလည်း တံခါးဖွင့်ထားတာတွေ့ရတယ်။
စားပွဲဝိုင်းကတော့ တကယ့် သုခုမပဲ။
ငြိမ်းချမ်းရေး အနုပညာ အားကောင်းပြီး
အကြမ်းပတမ်းစစ်ပွဲတွေကို ကျော်လွှား
နိုင်မှ တိုင်းပြည်ရဲ့ လူသယံဇာတ၊ ရေမြေတောတောင်သယံဇာတတွေ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာမယ်။တဖက်က လေယာဉ် တွေနဲ့တဝုန်းဝုန်းဆော်တော့ တဖက်ကလည်း
ကြွက်မနိုင်ကျီမီးရှို့ဆိုသလို နိုင်ရာဖိထောင်းမယ်။အထင်မှားအမြင်မှားရုံနဲ့ အရပ်သားပြည်သူတွေကိုဖမ်းဆီးနှိပ်စက်မယ်။
တရုပ်စာရေးဆရာကြီးလူးရွှန်းပြောဖူးတဲ့စကားတခွန်းရှိတယ်။
"တော်လှန်ရေးသမားကို တန်ပြန်တော်လှန်ရေးသမားကသတ်တယ်၊ တန်ပြန်တော်လှန်ရေးသမားကို တော်လှန်ရေးသမားကသတ်တယ်၊ မတော်လှန်ရေးသမားကိုတော့ တော်လှန်ရေးသမားကရော
တန်ပြန်တော်လှန်ရေးသမားကရော
နှစ်ဖက်စလုံးကသတ်တယ်" တဲ့။
ငြိမ်းချမ်းရေး အနုပညာ မအောင်မြင်သေးလို့ကတော့ ရှင်လူတို့ အရပ်သားပြည်သူများ အရိပ်သုံးပါးနားမလည် ချေသူငယ်
ကျားစာမိ မဖြစ်ရအောင် ဘေးလွတ်ရာပြေးလွှား ပုန်းအောင်းခိုလှုံကြပါကုန်။
story #observation#shinlhu

Saturday, March 14, 2026

story

ချစ်လို့ ဝိုင်းပင့်ကြတော့လည်း မငြင်းသာ။နည်းပညာခေတ်ကြီးမှာ တူလိုသားလို Soe Nge Tze က Chatgpt AI နဲ့သီချင်းစပ်ပြီး MSG ကပို့ပေးတယ်။အဲဒါကို ရွှေနဂါး(၃) လက်ဖက်ရည်ဝိုင်းကစာရေးဆရာ မင်းမြတ်စံ(ခေါ်)ချစ်ထူးတင်‌(ခေါ်) (---)က Chatgpt နဲ့ပဲ VD ပြန်လုပ်ပေးပြီး ပို့လာပြန်တယ်။ကလောင်နာမည်တွေက ဇိုးတွေလို နာမည်ခပ်များများမို့ရှက်သလိုလိုပေမယ့်၊ သူတို့နည်းပညာသစ်နဲ့မေတ္တာပို့ပုံလေး ချစ်မိတာနဲ့ တင်ပေးလိုက်ပါတယ်။
story #observation#shinlhu

Thursday, March 12, 2026

story

မိတ်ဆွေမြို့လေးများဆီသို့တခေါက်🌉🛣️🏡🕍⛪🏯🛕⛱️(ဒီစာကိုရေးတော့ Imfotainment Essay ပုံသဏ္ဍာန်ရေးမယ်စိတ်ကူးခဲ့ပါတယ်။တကယ်ရေးတော့ စာနည်းနည်းရှည်သွားလို့ နှစ်ပိုင်းခွဲတင်ခဲ့ပါတယ်။နောက်ပိုင်းကွကိုယ်ပြန်ဖတ်တော့ အားမလိုအားမရဖြစ်တာနဲ့ တပိုင်းတည်းပေါင်းပြီးပြန်တင်ပါတယ်)။
         🏡🌉  မိမိမှာ မိတ်ဆွေမြို့လေးများစွာရှိပါတယ်။ဘယ့်နှယ် မိတ်ဆွေဆိုလည်းလူမဟုတ်ဘဲ မြို့ရယ်လို့ အတွေးပွားစရာ ဖြစ်နေပြီ။ဒီလိုပါ မိမိ Social Network သုံးနေတာ ဆယ့်ငါးနှစ်မကရှိနေပြီဆိုတော့ Facebook, Instragram,Tiktok စတဲ့ မီဒီယာတွေ ပေါ်မှာ သူငယ်ချင်းတွေအများကြီးရလာခဲ့ပါတယ်။အဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ အများစုက လူချင်းတိုက်ရိုက်မဆုံးဖူးပေမယ့် သူတို့နေထိုင်ရာမြို့လေးတွေကိုတော့သိနေရပါတယ်။ဥပမာ ။ ။Orlando Correa ချီလီနိုင်ငံVichuque`n-Maule.
Cholie Casio Tampus ဖိလိပိုင် စီဘူးမြို့။နွေလယ်နေ East Green Bush -အမေရိကား။
Kozaw Lay-ပေါင်းတည်
Soe Nge Tze-ဖားကန့်။စမ်းရေကြည်-ကျောက်ဆည် ။ လင်းလင်း-ဒေးဒရဲစသဖြင့် ဆိုတော့ သူတိုနေထိုင်ရာမြို့လေးတွေဟာ မိမိအတွက် မိတ်ဆွေမြို့ကလေးတွေဖြစ်နေပါတယ်။ခုတလော ပြီးခဲ့တဲ့ Feb 21 မတိုင်ခင် ဖွေးဖွေးသိမ့်အဖေ မောင်ဝင်းက"ရှင်လူရေ ၊ကျနော်တို့ ၂၁ ရက်နေ့မနက် ပုသိမ်မော်တင်စွန်းကိုသွားမယ် ၂၁ ရက် ၂၂ ရက် မော်တင်စွန်းမှာညအိပ်ပြီး ၂၃ ရက်ပြန်ရောက်မယ်၊လိုက်မလား "ဆိုတော့ ရှင်လူကြီး ရုတ်တရက် စဉ်းစားရတော့တယ်။သွေးတိုး ဆီးချိုဆေးတွေသောက်နေရတာအပြင် အရင်လို လန်းလန်းဆန်းဆန်းမဟုတ်တာကတကြောင်း၊တခြား အခြေအနေအရပ်ရပ်ကိုတွေးမိတော့လည်း စိတ်ထဲ သိတ်မပျော်သလိုမို့ခပ်လေးလေး။ဒါပေမယ့် သမီးလေးဖွေးဖွေးသိမ့်တို့မိသားစုဟာ ကိုယ့်မိသားစုလိုမို့ လိုက်ချင်ချင်ရယ်။အရင်ခြောက်နှစ်လောက်တုန်းက သူတို့ကျိုက်ထီးရိုးသွားတုန်းကလည်း မလိုက်ဘဲကျန်ခဲ့တာတွေးမိပြီး ဒီတခါတော့ လိုက်ဖို့ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။မော်တင်စွန်းဘုရားပွဲတို့ရွှေမုဌောဘုရားတို့ဆိုတာလည်း ကလေးဘဝကတည်းက"ကျနော့မမပုသိမ်သူ"သီချင်းနဲ့သာရင်းနှီးခဲ့ရတာ ၊တခါမှမရောက်ခဲ့ဘူးတဲ့နေရာတွေ။
              ဒီလိုနဲ့ အလုပ်က MD ဆီဖုန်းဆက်ပြီးခွင့်ယူတော့လည်းအဆင်ပြေတာနဲ့ ပုသိမ်မော်တင်စွန်း ခရီးလိုက်ဖြစ်သွားတယ်။
              ၂၁ ရက်နေ့ မနက် ၅နာရီ ၁၅ လောက်မှာ မောင်ဝင်းတို့ ဝင်ကြိုတဲ့  Hyundai Starex လေးနဲ့ တောင်ဥက္ကလာကစထွက်ခဲ့တယ်။ရှင်လူကြီးလည်း ကားဦးတည်ဖြတ်သန်းရာခရီးတလျောက် ဘေးဘီဝဲယာကိုငေးရင်းလိုက်ပါလာခဲ့တယ်။မရမ်းကုန်းမြို့နယ်ကိုဖြတ် ဘုရင့်နောင်တံတားကိုကျော် လှိုင်သာယာထဲရောက်လာတာသတိထားမိတယ်။လှိုင်သာယာအထွက် စစ်ဆေးရေးဂိတ်တခုရောက်လို့ အစစ်ခံရင်း ကားသမားကိုမေးတော့ ပန်တိုင်ဂိတ်ဆိုလား။ဒီလိုနဲ့ လယ်ကွင်းတွေ ငါးကန်တွေကိုဖြတ်ရင်း "ဗိုလ်မြတ်ထွန်း တံတား"ကိုရောက်လာခဲ့တယ်။ဗိုလ်မြတ်ထွန်းတံတားကတော့ မိမိတသက် တွေ့ဖူးသမျှတံတားတွေထဲမှာ အရှည်ဆုံးတံတားလို့ထင်ရတယ်။ခုချိန်ထိ အရုဏ်အလင်းကမလာသေး
ကားရှေ့မီးအရောင်ကြောင့်သာလမ်းကိုမြင်နေရတယ်။ဗိုလ်မြတ်ထွန်းတံတားအဆုံးမှာ ကားသမားပြောပြလို့ ညောင်တုန်းရောက်ကြောင်းသိရတယ်။ရှင်လူကြီးကတော့ ခရီးမသွားဖြစ်တာနှစ်ပေါင်းအတော်ကြာပြီမို့ ကားလမ်းတလျောက် မြင်မြင်သမျှ ဘုရား၊ဘုန်းကြီးကျောင်း ၊ကားဝပ်ရှော့၊ဟိုတယ် မိုတယ် ၊စားသောက်ဆိုင်၊လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ကအစ မြင်သမျှ ဆိုင်းဘုတ်စာတန်းတွေကို အငမ်းမရလိုက်ဖတ်ရင်း ရောက်ရာအရပ်ကိုစူးစမ်းနေမိတယ်။ညောင်တုန်းမြို့ကိုအတန်ကြာဖြတ်လာပြီးတော့ မှောင်မည်းရှည်လျားတဲ့လမ်းမကြီးတခုထဲဝင်လာခဲ့တယ်။ဟိုအဝေးမှာ မီးရောင်ပြိုးပြက် ကျိုးတိုးကျဲတဲမြင်ရပေမယ့် အမှောင်ထုကသာကြီးစိုးနေတော့တယ်။ရုတ်တရက် ကားဦးတည်ရာမျက်စိတဆုံးလောက်မှာ 
ဖြူဖွေးလင်းထိန်နေတဲ့ ရုပ်ပွားတော်ကြီးတဆူကိုထင်းခနဲတွေ့လိုက်ရတယ်။အနားရောက်မှသေချာကြည့်လိုက်တော့ ညအမှောင်လေဟာပြင်ထဲမှာ ဗုဒ္ဓဆင်းတုဖြူဖြူကြီးကို ဆလိုက်မီးတွေထိုးပြီးပူဇော်ထားလို့ ဒီလောက်သပ္ပာယ်တင့်တယ်နေတာပဲ။"ဘယ်ရောက်ပြီလဲဗျ""ပန်းတနော်"
"ဪ" ကားသမားကိုမေးပြီး ပန်းတနော်ဆိုတာကြောင့် ရှင်လူ့စိတ်တွေရွှင်လန်းလာမိတယ်။(ခုနမြင်ရတဲ့ဘုရားကြီးဟာ -နောက်မှ Google Map မှာပြန်ရှာကြည့်မှ ပန်းတနော်မြို့ရဲ့ကျက်သရေဆောင်-ပြည်လုံးကပ်ကျော် ရွှေဘုံသာမုနိ ဘုရားကြီးဖြစ်မှန်းသိရ။)ပန်းတနော်ဆိုလို့ ရှင်လူပျော်သွားတာက ဒီမြို့ဟာ ရှင်လူ့ရဲ့မိတ်ဆွေမြို့ကလေးဖြစ်နေလို့ပါပဲ။ဒီမြို့မှာ ရှင်လူ့မိတ်ဆွေ ဆရာမကြီး MKT ရှိနေတယ်။သူက ပန်းတနော်မှာမူပြဆရာမဘဝနဲ့အလုပ်ဝင်ခဲ့တာ မိသားစုမခွဲနိုင် ၊နယ်မပြောင်းနိုင်တာနဲ့ တသက်လုံး မူလတန်းပြဆရာမကြီးဘဝနဲ့ပဲ ကလေးတို့ဆရာမလုပ်နေသူပေါ့။သူ့အမျိုးသားကရဲအရာရှိတယောက်ဖြစ်ပြီး သားကြီးကဆရာဝန်၊ထိုစဉ်က သမီးငယ်ကတက္ကသိုလ်တက်ဆဲ။သူရောရှင်လူပါ FB မှာ စာတွေရေးကြ၊တယောက်စာတယောက်ဖတ်ရင်းခင်မင်ခဲ့ကြတယ်။ရှင်လူ့ရဲ့နာမည်ရင်းကကွယ်လွန်သူ သူ့ဖခင်ရဲ့နာမည်နဲ့တူနေလို့ သူ့ဖခင်ကိုသတိရတိုင်း ဟင်းတွေချက်၊ ပလပ်စတစ်ဘူးတွေနဲ့ထည့်။ပုစွန်တုပ်တွေ၊အမဲကြော်တွေပန်းတနော်ကားနဲ့ပို့ပေးလို့ လသာလမ်းကားဂိတ်မှာသွားသွားယူခဲ့ရတယ်။နောက်ပိုင်းသူပိုင်လုံးချင်းတိုက်လေးတလုံးကိုပန်းတနော်မှာသူဆောက်တော့ အရွယ်ရောက်နေတဲ့တပည့်အင်ဂျင်နီယာတွေဆွဲပေးတဲ့ဒီဇိုင်းအတိုင်းဆောက်ပြီး ဝါသနာအရ ပန်းပင်လေးတွေစိုက်ပျိုးထားသတဲ့။ရှင်လူကြီး ကပန်းတနော်မြို့ကိုတောင်ခုမှဖြတ်သွားဖူးတာဆိုတော့ သမီးဆရာမကြီးအိမ် ဘယ်နားဆီရှိမှန်းမသိ။လမ်းဘေးဝဲယာ ဟိုသည်ငေးရင်း ရော်ရမ်းမှန်းဆရုံအပြင် ဘာမှမတတ်နိုင်။ဆရာမကြီး MKT လိုင်းပေါ်မတွေ့တာကြာပြီ၊ ကျန်းခန့်သာလို့မာပါလေစ။ဒီလိုနဲ့ပဲ ပန်းတနော်မြို့စွန် တံတားတစင်းနားမှာကားဆရာက ခေတ္တရပ်နားပေးလို့ အားလုံးအောက်ဆင်းအပေါ့အပါးသွားရင်းနားကြ။ပန်းတနော်ရဲ့ထူးခြားချက်ကတော့ မြို့စွန်လမ်းတခြမ်းစီ ကွန်ကရစ်လမ်းအထူကြီးတွေခင်းပြီးနေပြီ။ဒီလိုနဲ့ မြင်ကွင်းအားလုံးလည်း လင်းလင်းချင်းချင်းမနက်ခင်းရောက်ခဲ့ပြီ။
 ဖေဖော်ဝါရီလ-၂၁ ရက် မနက် ၆ နာရီမှာပန်းတနော်မြို့ကိုဖြတ်သန်းလာပြီး 
ဝဲယာလမ်းနှစ်ဘက်မှာ ထန်းပင်တွေလည်းအစီအရီ၊
တဖြည်းဖြည်းနဲ့ 
ကျောင်းကုန်းမြို့နယ်ထဲကို ‌ရောက်လာခဲ့ပါတယ်၊နောက် တော့ကန်ကြီးထောင့်ကိုဖြတ်သန်းပြီး မနက်၈နာရီခွဲချိန်မှာပုသိမ်မြို့ကိုစတင်ဆိုက်ရောက်ခဲ့ပါတယ်။ပုသိမ်ကတော့ မိတ်ဆွေမြို့မဟုတ်ပေမယ့် အလုပ်မြို့လို့ပြောရင်ရမယ်ထင်ပါတယ်။ရှင်လူတို့ကားလေးကပုသိမ်တံတားကြီးပေါ်ဖြတ်သန်းလာခိုက်ရှင်လူကြီးက "ပုသိမ် ဆိုင်ခွဲ ဘယ်နားများရှိပါလိမ့်"တွေးရင်း ရော်ရမ်းမှန်းဆနေမိပါတယ်။ရှင်လူကြီးလက်ရှိတာဝန်ထမ်းဆောင်နေတဲ့ TET - THUTA ENGINEERING & TRADING
COMPANY ရဲ့ ပုသိမ်ဆိုင်ခွဲလိပ်စာက No 230 ,Strand Road,Htone Bo Ward,
Pathen , Terminal ဆီဆိုင်ရှေ့..တဲ့။တာမင်နယ်ဆီဆိုင်ဆိုတာဘယ်ဆီမှန်းမသိ ၊ကားအတွက်ဆီဝင်ထည့်တော့လည်း တခြားဆီဆိုင်တခုသာ။ဘုရားဖူးကားဆိုတော့လည်း ကိုယ်သွားလိုရာသွားနိုင်တဲ့အစီအစဉ်မပါ။ဒီလိုနဲ့ပဲ မနက် ၉ နာရီလောက်မှာ ပုသိမ်မြို့ထဲကစတင်ထွက်ခွါလာခဲ့ကြပါတယ်။နောက်ပိုင်းရှင်လူကြီး Google Map ထောက်ကြည့်တော့ မော်တင်စွန်းဟာ ပုသိမ်နဲ့သိတ်မဝေးလှ။အဖြောင့်အတိုင်းဆို ပုသိမ်အနောက်တောင်ဘက်မိုင်၂၀ သာကွာပေမယ့် တောင်စောင်းတွေကိုကွေ့ပတ်ဖောက်ထားတဲ့လမ်းကမြွေလိမ်မြွေကောက် ရိုလာကိုစတာလမ်းတွေမို့ ၉၆ မိုင်ကျော်ရှိနေပါတယ်။(လမ်းဖောက်တုန်းကပါဝင်ခဲ့တဲ့ Accountant မိတ်ဆွေကြီးပြောပြလို့)။
           ရှင်လူကြီးတို့အဖွဲ့ မနက်၉ နာရီကျော်ကျော်အချိန်မှာပဲ ပုသိမ်မြို့ကစတင်ထွက်ခွာလာခဲ့ကြပါတယ်။ပဌမခရီးစဉ် ရန်ကုန်ပုသိမ် ၁၁၃ မိုင်အပြီးမှာ ပုသိမ် မော်တင်စွန်း ၉၆ မိုင်စတင်ခဲ့ပါပြီ။ရိုလာကိုစတာ ဝင်္ကပါလမ်းကတော့ ငှားလာတဲ့ Hyundai Starex လေးကဆိုဖာတွေညက်ညောလို့သာတော်ပါသေးတယ်။ဒါတောင် နောက်တန်းကလူတွေ ပစ္စည်းထုပ်တွေနောက်ပို့ပြီးအလယ်မှာစုထိုင်ကြရပါတယ်။ကားဆောင့်တဲ့ဒဏ် ခုန်တဲ့ဒဏ်သူတို့ဘယ်ခံနိုင်ပါ့မလဲ။ဒီလိုနဲ့ တတောဝင် တတောင်တက် ခရီးဆက်လာရင်း တောင်ကွေ့တနေရာမှာကားရပ်လိုက်ပြီး မြေခင်းပလပ်စတစ်ဖျာ‌တွေခင်းကျင်းကာ
ရန်ကုန်ကအသင့်ချက်ပြုတ်ယူလာတဲ့ ထမင်းဟင်းတွေနဲ့ နေ့လယ်စာစားလိုက်ကြပါတယ်။အမှန်တော့ ဒီလမ်းဟာ ပုသိမ်ခရိုင် ငပုတောမြို့နယ်ထဲမှာမို့ ငပုတောလမ်းလို့ပဲခေါ်ရမယ်ထင်ပါတယ်။မိမိတို့ထမင်းစားနားပြီးဆက်ထွက်လာခဲ့ကြတာ သိတ်မကြာလိုက်ပါဘူး လှတောသားတွေပြောသလိုပြောရရင် ခရီးလမ်းက ခဲလုံးတွေစားလာရင်တောင်အစာကြေလောက်ပါတယ်။နေ့လယ် 12 နာရီကျော်ကျော်မှာပဲ "လမင်းစန္ဒာ,"မြန်မာထမင်းဆိုင်ကိုရောက်ပါတယ်။လိပ်စာက ဂေါ်ရင်ဂျီလမ်းဆုံအနီး-ငရုတ်ကောင်းတောင်-တဲ့။
                     ဒီလမ်းဆုံက အမှတ်အသား ဘုဒ် တခုကိုဓပုံရိုက်ကြည့်လိုက်တော့
ပုသိမ်ခရိုင် ၊ငရုတ်ကောင်းတောင်-ငရုတ်ကောင်းလမ်း၊
ငရုတ်ကောင်းမြို့အစ၊
(မိုင်-၀/၀) တဲ့။လာပါပြီ ငရုတ်ကောင်းဆိုတဲ့မိတ်ဆွေမြို့ကလေး။ဒီဂေါ်ရင်ဂျီလမ်းဆုံနဲ့ ငရုတ်ကောင်းဆိုတာ ပင်လယ်ချစ်သူ မိတ်ဆွေကြီး သန်းတင့်ရဲ့ ရင်ငွေ့မပျယ်သေးတဲ့ဒေသတွေပေါ့။သန်းတင့်ဆိုတာ ခင်ဖုန်းသက်ဝေဂယ်လာရီရဲ့ပိုင်ရှင် ၊ဆိပ်ကမ်းရေဒီယိုရဲ့ပဲ့ကိုင်ရှင် ကဗျာဆရာ စာရေးဆရာ။လွန်ခဲ့တဲ့ငါးနှစ်ခြောက်နှစ်မကလောက်ကတရုတ်တန်း ၁၃လမ်းညနေတခုမှာ နှင်းခါးမိုးရယ်၊နွေလယ်နေရယ်၊သန်းတင့်ရယ်
တခြားတယောက် -ဒတ္ထထင်ရဲ့(အမှတ်တမဲ့ဖြစ်နေ)ရှင်လူရယ် ယမကာဝိုင်းတခုဆုံခဲ့ဖူးကြတယ်၊ နောက်ပိုင်း တောင်ဥက္ကလာထဲမှာတခါထပ်ဆုံဖြစ်မဆုံဖြစ်တော့ ရေးတေးတေးပဲ။မှတ်မှတ်ရရ COVID 19-Home Stay ကာလ ရှင်လူကြီးအိမ်တွင်းအောင်းနေခိုက် တနေ့မှာ မမျှော်လင့်ထားဘဲ နှင်းခါးမိုးရဲ့ဖုန်းဝင်လာတယ်"အကို အိမ်မှာရှိလား၊ကျနော်တို့လမ်းထိပ်မှာရောက်နေတယ် ၊ထွက်လာခဲ့ပါ ပင်လယ်စာတွေလာယူ"တဲ့။ဘယ်မှသွားသွားလာလာမလုပ်ရချိန်မှာ မိတ်ဆွေသူငယ်ချင်းတွေအသံကြားရတာ ဘယ်လိုပျော်မှန်းမသိ။ဒါနဲ့ ဓမ္မာရုံဘေးကခုံတွေဝါးလုံးတွေနဲ့ပိတ်ကာထားတဲ့အတားအဆီးကိုတိုးထွက်လိုက်တော့ပင်လယ်စာထုပ်တွေကိုင်ထားတဲ့နှင်းခါးမိုးနဲ့အတူ ကိုသန်းတင့်ပါ ပါလာတာတွေ့ရတယ်"ငါးလှေဆိုက်လို့"တဲ့။ကြည့်စမ်း ကိုဗစ်ကပ်ဆိုးကြီးထဲမှာ ဂေါ်ရင်ဂျီကျွန်း ငရုပ်ကောင်းမြို့သား ရေလုပ်ငန်းနဲ့အကျွမ်းဝင်ဆက်စပ်သူ သန်းတင့်။တချိန်ကရုပ်ရှင်မင်းသားစိန်မြင့်လိုပြုံးစစမျက်နှာပေးနဲ့ ရေလုပ်သားကဗျာဆရာ။ခုတော့ ကိုယ့်ဟာကိုယ် ငပုတောလမ်းသမုတ်ခဲ့ပေမယ့် သူ့ဒေသ သူ့အခေါ် "ငရုတ်ကောင်းလမ်း၊ဂေါ်ရင်ဂျီလမ်းဆုံ"တဲ့။ကိုသန်းတင့်ရဲ့နှလုံးသားနဲ့ ခင်းဖြန့်ထားတဲ့လမ်းတွေပေါ် ရှင်လူကြီးရောက်ခဲ့ရပြီ။ကားကလေးကငရုတ်ကောင်းလမ်းကွေ့များအတိုင်း အရှိန်နဲ့ဖြတ်သန်းရင်းမိမိဘေးဘီဝဲယာမြင်ကွင်းတွေကို တမြတ်တနိုး ရသမျှ မှတ်သားနေမိတယ်။ငါးခူချောင်းဖျားတံတား၊ကျောက်ဖျာကျေးရွာ။ရေသောက်အိုင်ရော်ဘာစိုက်ခင်း။မဲဇလီကြိုးဝိုင်းအဆုံး။ငပုတောမြို့နယ်ထင်းချောင်းကျေးရွာ။ငါးပြေမကျေးရွာ။ကညင်ချောင်းကျေးရွာ။ဒီလိုနဲ့ပဲရွာ တွေ တံတားတွေ၊မြေပြင်အမှတ်အသားတွေကိုကျက်မှတ်ရင်းညနေ ၃နရီခွဲ အချိန်မှာမော်တင်စွန်းကိုဆိုက်ရောက်လာခဲ့တယ်။ဘုရားပွဲအချိန်မို့ ရောက်ရောက်ချင်းဟိုတယ်တွေ တည်းခိုခန်းတွေကလူပြည့်နေတော့အခန်းငှားလို့မရ။ဟိုရှာဒီရှာ အားလုံးဒေါင်းတောက်ပြီးမှ ကားသမားလေးလိုက်ပို့လို့ ဘုရားနဲ့မလှမ်းမကမ်းကခြံလေးတခုနဲ့စကားပြောဖြစ်တယ်။ငါးဧကလောက်ကျယ်တဲ့ခြံဝန်းကြီးထဲက သူတို့လက်ရှိနေတဲ့ သုံးပင်အိမ်လေးမှာပေးတည်းတယ်။တည ၁သိန်း၃သောင်း နဲ့နှစ်ညစာ ၂သိန်း၆ သောင်း။ရေချိုးဖို့နဲ့ သန့်စင်ခန်းလည်း မိမိတို့လူဆယ်ယောက်အတွက်အဆင်ပြေသွားတယ်။ဘုရားယင်ပြင်ပေါ်မှာသာအိပ်ရရင်
ရေတခါချိုးနှစ်ထောင်၊ အပေါ့တခါသွားငါးရာ၊ ဒီကြားထဲ တန်းစီရတာကရှိသေး။ခုတော့ ကားလေးနဲ့ဘုရားတက်ဖူးလိုက်ကြ၊ပြန်လာပြီးစားသောက်လိုက်ကြနဲ့ ပင်လယ်လေကိုတဝရှူပြီး ညအိပ်ရတာလည်း နှစ်ပေါင်း ၇၀ လောက်တွင်းမှာ အိပ်ရေးအဝဆုံး ညနှစ်ညလို့ဆိုရမယ်။၂၂ ရက် တနင်္ဂနွေနေ့မှာတော့ မနက်စာဘရိတ်ဖတ်စ်စားသောက်ပြီးပင်လယ်နဲ့ရင်ပေါင်တန်းရင်းသဲသောင်ပြင်ကျယ်တလျောက်ကားလေးကိုတရိပ်ရိပ်ပြေးစေပြီး
ငွေတောင်ကမ်းခြေအရောက်သွားပင်လယ်ရေစိမ်ခဲ့ကြတယ်။ကမ်းခြေအဆင်း ဇီးချိုင်ရွာထဲဖြတ်တော့လည်းမိတ်ဆွေကြီးသန်းတင့်မျက်နှာကိုမြင်ယောင်မိပြန်ရော။ဂေါ်ရင်ဂျီနဲ့ငရုတ်ကောင်းဒေသကို နယ်ချဲ့လာတဲ့ စည်းကမ်းမဲ့ဟိုတယ်မိုတယ်တွေနဲ့ အိပ်မက်မက်တိုင်း ဘုရားထတည်နေတဲ့ဘိုးတော်တွေ ဘုန်းကြီးတွေကိုအစာသိတ်မကြေတဲ့ ငရုတ်ကောင်းချစ်သူ ကဗျာဆရာသန်းတင့်တယောက် တောင်ဥက္ကလာက အညစ်အကြေးတွေ ဂေါ်ရင်ဂျီကမ်းခြေမှာလာသန့်စင်တဲ့ ရှင်လူတို့ အဖွဲ့ကို ခွင့်လွှတ်သည်းခံပေးဖို့တောင်းပန်ရင်း ငရုတ်ကောင်းမြို့ဆိုတဲ့ မိတ်ဆွေမြို့ကလေးကိုလည်းလက်ပြနှုတ်ဆက်ခဲ့ပါတယ်။
story #observation#shinlhu




Wednesday, March 11, 2026

story

မိတ်ဆွေမြို့လေးများဆီသို့တခေါက်🌉🛣️🏡🕍⛪🏯🛕⛱️(ဒုတိယပိုင်း)
           ဖေဖေါ်ဝါရီလ ၂၁ ရက် မနက် ၆ နာရီမှာပန်းတနော်မြို့ကိုဖြတ်သန်းလာပြီး တဖြည်းဖြည်းပန်းတနော်မြို့စွန်တံတားနားရောက်တဲ့အချိန်မှာ အရာရာလင်းလင်းချင်းချင်းဖြစ်နေပါပြီ၊
ဝဲယာလမ်းနှစ်ဘက်မှာ ထန်းပင်တွေလည်းအစီအရီတွေ့ခဲ့ရပြီး
တဖြည်းဖြည်းနဲ့ 
ကျောင်းကုန်းမြို့နယ်ထဲကို ‌ရောက်လာခဲ့ပါတယ်၊နောက် တော့ကန်ကြီးထောင့်ကိုဖြတ်သန်းပြီး မနက်၈နာရီခွဲချိန်မှာပုသိမ်မြို့ကိုစတင်ဆိုက်ရောက်ခဲ့ပါတယ်။ပုသိမ်ကတော့ မိတ်ဆွေမြို့မဟုတ်ပေမယ့် အလုပ်မြို့လို့ပြောရင်ရမယ်ထင်ပါတယ်။ရှင်လူတို့ကားလေးကပုသိမ်တံတားကြီးပေါ်ဖြတ်သန်းလာခိုက်ရှင်လူကြီးက "ပုသိမ် ဆိုင်ခွဲ ဘယ်နားများရှိပါလိမ့်"တွေးရင်း ရော်ရမ်းမှန်းဆနေမိပါတယ်။ရှင်လူကြီးလက်ရှိတာဝန်ထမ်းဆောင်နေတဲ့ TET - THUTA ENGINEERING & TRADING
COMPANY ရဲ့ ပုသိမ်ဆိုင်ခွဲလိပ်စာက No 230 ,Strand Road,Htone Bo Ward,
Pathen , Terminal ဆီဆိုင်ရှေ့..တဲ့။တာမင်နယ်ဆီဆိုင်ဆိုတာဘယ်ဆီမှန်းမသိ ၊ကားအတွက်ဆီဝင်ထည့်တော့လည်း တခြားဆီဆိုင်တခုသာ။ဘုရားဖူးကားဆိုတော့လည်း ကိုယ်သွားလိုရာသွားနိုင်တဲ့အစီအစဉ်မပါ။ဒီလိုနဲ့ပဲ မနက် ၉ နာရီလောက်မှာ ပုသိမ်မြို့ထဲကစတင်ထွက်ခွါလာခဲ့ကြပါတယ်။နောက်ပိုင်းရှင်လူကြီး Google Map ထောက်ကြည့်တော့ မော်တင်စွန်းဟာ ပုသိမ်နဲ့သိတ်မဝေးလှ။အဖြောင့်အတိုင်းဆို ပုသိမ်အနောက်တောင်ဘက်မိုင်၂၀ သာကွာပေမယ့် တောင်စောင်းတွေကိုကွေ့ပတ်ဖောက်ထားတဲ့လမ်းကမြွေလိမ်မြွေကောက် ရိုလာကိုစတာလမ်းတွေမို့ ၉၆ မိုင်ကျော်ရှိနေပါတယ်။(လမ်းဖောက်တုန်းကပါဝင်ခဲ့တဲ့ Accountant မိတ်ဆွေကြီးပြောပြလို့)။
           ရှင်လူကြီးတို့အဖွဲ့ မနက်၉ နာရီကျော်ကျော်အချိန်မှာပဲ ပုသိမ်မြို့ကစတင်ထွက်ခွာလာခဲ့ကြပါတယ်။ပဌမခရီးစဉ် ရန်ကုန်ပုသိမ် ၁၁၃ မိုင်အပြီးမှာ ပုသိမ် မော်တင်စွန်း ၉၆ မိုင်စတင်ခဲ့ပါပြီ။ရိုလာကိုစတာ ဝင်္ကပါလမ်းကတော့ ငှားလာတဲ့ Hyundai Starex လေးကဆိုဖာတွေညက်ညောလို့သာတော်ပါသေးတယ်။ဒါတောင် နောက်တန်းကလူတွေ ပစ္စည်းထုပ်တွေနောက်ပို့ပြီးအလယ်မှာစုထိုင်ကြရပါတယ်။ကားဆောင့်တဲ့ဒဏ် ခုန်တဲ့ဒဏ်သူတို့ဘယ်ခံနိုင်ပါ့မလဲ။ဒီလိုနဲ့ တတောဝင် တတောင်တက် ခရီးဆက်လာရင်း တောင်ကွေ့တနေရာမှာကားရပ်လိုက်ပြီး မြေခင်းပလပ်စတစ်ဖျာ‌တွေခင်းကျင်းကာ
ရန်ကုန်ကအသင့်ချက်ပြုတ်ယူလာတဲ့ ထမင်းဟင်းတွေနဲ့ နေ့လယ်စာစားလိုက်ကြပါတယ်။အမှန်တော့ ဒီလမ်းဟာ ပုသိမ်ခရိုင် ငပုတောမြို့နယ်ထဲမှာမို့ ငပုတောလမ်းလို့ပဲခေါ်ရမယ်ထင်ပါတယ်။မိမိတို့ထမင်းစားနားပြီးဆက်ထွက်လာခဲ့ကြတာ သိတ်မကြာလိုက်ပါဘူး လှတောသားတွေပြောသလိုပြောရရင် ခရီးလမ်းက ခဲလုံးတွေစားလာရင်တောင်အစာကြေလောက်ပါတယ်။နေ့လယ် 12 နာရီကျော်ကျော်မှာပဲ "လမင်းစန္ဒာ,"မြန်မာထမင်းဆိုင်ကိုရောက်ပါတယ်။လိပ်စာက ဂေါ်ရင်ဂျီလမ်းဆုံအနီး-ငရုတ်ကောင်းတောင်-တဲ့။
                     ဒီလမ်းဆုံက အမှတ်အသား ဘုဒ် တခုကိုဓပုံရိုက်ကြည့်လိုက်တော့
ပုသိမ်ခရိုင် ၊ငရုတ်ကောင်းတောင်-ငရုတ်ကောင်းလမ်း၊
ငရုတ်ကောင်းမြို့အစ၊
(မိုင်-၀/၀) တဲ့။လာပါပြီ ငရုတ်ကောင်းဆိုတဲ့မိတ်ဆွေမြို့ကလေး။ဒီဂေါ်ရင်ဂျီလမ်းဆုံနဲ့ ငရုတ်ကောင်းဆိုတာ ပင်လယ်ချစ်သူ မိတ်ဆွေကြီး သန်းတင့်ရဲ့ ရင်ငွေ့မပျယ်သေးတဲ့ဒေသတွေပေါ့။သန်းတင့်ဆိုတာ ခင်ဖုန်းသက်ဝေဂယ်လာရီရဲ့ပိုင်ရှင် ၊ဆိပ်ကမ်းရေဒီယိုရဲ့ပဲ့ကိုင်ရှင် ကဗျာဆရာ စာရေးဆရာ။လွန်ခဲ့တဲ့ငါးနှစ်ခြောက်နှစ်မကလောက်ကတရုတ်တန်း ၁၃လမ်းညနေတခုမှာ နှင်းခါးမိုးရယ်၊နွေလယ်နေရယ်၊သန်းတင့်ရယ်
တခြားတယောက် -ဒတ္ထထင်ရဲ့(အမှတ်တမဲ့ဖြစ်နေ)ရှင်လူရယ် ယမကာဝိုင်းတခုဆုံခဲ့ဖူးကြတယ်၊ နောက်ပိုင်း တောင်ဥက္ကလာထဲမှာတခါထပ်ဆုံဖြစ်မဆုံဖြစ်တော့ ရေးတေးတေးပဲ။မှတ်မှတ်ရရ COVID 19-Home Stay ကာလ ရှင်လူကြီးအိမ်တွင်းအောင်းနေခိုက် တနေ့မှာ မမျှော်လင့်ထားဘဲ နှင်းခါးမိုးရဲ့ဖုန်းဝင်လာတယ်"အကို အိမ်မှာရှိလား၊ကျနော်တို့လမ်းထိပ်မှာရောက်နေတယ် ၊ထွက်လာခဲ့ပါ ပင်လယ်စာတွေလာယူ"တဲ့။ဘယ်မှသွားသွားလာလာမလုပ်ရချိန်မှာ မိတ်ဆွေသူငယ်ချင်းတွေအသံကြားရတာ ဘယ်လိုပျော်မှန်းမသိ။ဒါနဲ့ ဓမ္မာရုံဘေးကခုံတွေဝါးလုံးတွေနဲ့ပိတ်ကာထားတဲ့အတားအဆီးကိုတိုးထွက်လိုက်တော့ပင်လယ်စာထုပ်တွေကိုင်ထားတဲ့နှင်းခါးမိုးနဲ့အတူ ကိုသန်းတင့်ပါ ပါလာတာတွေ့ရတယ်"ငါးလှေဆိုက်လို့"တဲ့။ကြည့်စမ်း ကိုဗစ်ကပ်ဆိုးကြီးထဲမှာ ဂေါ်ရင်ဂျီကျွန်း ငရုပ်ကောင်းမြို့သား ရေလုပ်ငန်းနဲ့အကျွမ်းဝင်ဆက်စပ်သူ သန်းတင့်။တချိန်ကရုပ်ရှင်မင်းသားစိန်မြင့်လိုပြုံးစစမျက်နှာပေးနဲ့ ရေလုပ်သားကဗျာဆရာ။ခုတော့ ကိုယ့်ဟာကိုယ် ငပုတောလမ်းသမုတ်ခဲ့ပေမယ့် သူ့ဒေသ သူ့အခေါ် "ငရုတ်ကောင်းလမ်း၊ဂေါ်ရင်ဂျီလမ်းဆုံ"တဲ့။ကိုသန်းတင့်ရဲ့နှလုံးသားနဲ့ ခင်းဖြန့်ထားတဲ့လမ်းတွေပေါ် ရှင်လူကြီးရောက်ခဲ့ရပြီ။ကားကလေးကငရုတ်ကောင်းလမ်းကွေ့များအတိုင်း အရှိန်နဲ့ဖြတ်သန်းရင်းမိမိဘေးဘီဝဲယာမြင်ကွင်းတွေကို တမြတ်တနိုး ရသမျှ မှတ်သားနေမိတယ်။ငါးခူချောင်းဖျားတံတား၊ကျောက်ဖျာကျေးရွာ။ရေသောက်အိုင်ရော်ဘာစိုက်ခင်း။မဲဇလီကြိုးဝိုင်းအဆုံး။ငပုတောမြို့နယ်ထင်းချောင်းကျေးရွာ။ငါးပြေမကျေးရွာ။ကညင်ချောင်းကျေးရွာ။ဒီလိုနဲ့ပဲရွာ တွေ တံတားတွေ၊မြေပြင်အမှတ်အသားတွေကိုကျက်မှတ်ရင်းညနေ ၃နရီခွဲ အချိန်မှာမော်တင်စွန်းကိုဆိုက်ရောက်လာခဲ့တယ်။ဘုရားပွဲအချိန်မို့ ရောက်ရောက်ချင်းဟိုတယ်တွေ တည်းခိုခန်းတွေကလူပြည့်နေတော့အခန်းငှားလို့မရ။ဟိုရှာဒီရှာ အားလုံးဒေါင်းတောက်ပြီးမှ ကားသမားလေးလိုက်ပို့လို့ ဘုရားနဲ့မလှမ်းမကမ်းကခြံလေးတခုနဲ့စကားပြောဖြစ်တယ်။ငါးဧကလောက်ကျယ်တဲ့ခြံဝန်းကြီးထဲက သူတို့လက်ရှိနေတဲ့ သုံးပင်အိမ်လေးမှာပေးတည်းတယ်။တည ၁သိန်း၃သောင်း နဲ့နှစ်ညစာ ၂သိန်း၆ သောင်း။ရေချိုးဖို့နဲ့ သန့်စင်ခန်းလည်း မိမိတို့လူဆယ်ယောက်အတွက်အဆင်ပြေသွားတယ်။ဘုရားယင်ပြင်ပေါ်မှာသာအိပ်ရရင်
ရေတခါချိုးနှစ်ထောင်၊ အပေါ့တခါသွားငါးရာ၊ ဒီကြားထဲ တန်းစီရတာကရှိသေး။ခုတော့ ကားလေးနဲ့ဘုရားတက်ဖူးလိုက်ကြ၊ပြန်လာပြီးစားသောက်လိုက်ကြနဲ့ ပင်လယ်လေကိုတဝရှူပြီး ညအိပ်ရတာလည်း နှစ်ပေါင်း ၇၀ လောက်တွင်းမှာ အိပ်ရေးအဝဆုံး ညနှစ်ညလို့ဆိုရမယ်။၂၂ ရက် တနင်္ဂနွေနေ့မှာတော့ မနက်စာဘရိတ်ဖတ်စ်စားသောက်ပြီးပင်လယ်နဲ့ရင်ပေါင်တန်းရင်းသဲသောင်ပြင်ကျယ်တလျောက်ကားလေးကိုတရိပ်ရိပ်ပြေးစေပြီး
ငွေတောင်ကမ်းခြေအရောက်သွားပင်လယ်ရေစိမ်ခဲ့ကြတယ်။ကမ်းခြေအဆင်း ဇီးချိုင်ရွာထဲဖြတ်တော့လည်းမိတ်ဆွေကြီးသန်းတင့်မျက်နှာကိုမြင်ယောင်မိပြန်ရော။ဂေါ်ရင်ဂျီနဲ့ငရုတ်ကောင်းဒေသကို နယ်ချဲ့လာတဲ့ စည်းကမ်းမဲ့ဟိုတယ်မိုတယ်တွေနဲ့ အိပ်မက်မက်တိုင်း ဘုရားထတည်နေတဲ့ဘိုးတော်တွေ ဘုန်းကြီးတွေကိုအစာသိတ်မကြေတဲ့ ငရုတ်ကောင်းချစ်သူ ကဗျာဆရာသန်းတင့်တယောက် တောင်ဥက္ကလာက အညစ်အကြေးတွေ ဂေါ်ရင်ဂျီကမ်းခြေမှာလာသန့်စင်တဲ့ ရှင်လူတို့ အဖွဲ့ကို ခွင့်လွှတ်သည်းခံပေးဖို့တောင်းပန်ရင်း ငရုတ်ကောင်းမြို့ဆိုတဲ့ မိတ်ဆွေမြို့ကလေးကိုလည်းလက်ပြနှုတ်ဆက်ခဲ့ပါတယ်။
story#observation#shinlhu


Monday, March 9, 2026

story

မိတ်ဆွေမြို့လေးများဆီသို့တခေါက်🌉🛣️🏡🕍⛪🏯🛕⛱️
           မိမိမှာ မိတ်ဆွေမြို့လေးများစွာရှိပါတယ်။ဘယ့်နှယ် မိတ်ဆွေဆိုလည်းလူမဟုတ်ဘဲ မြို့ရယ်လို့ အတွေးပွားစရာ ဖြစ်နေပြီ။ဒီလိုပါ မိမိ Social Network သုံးနေတာ ဆယ့်ငါးနှစ်မကရှိနေပြီဆိုတော့ Facebook, Instragram,Tiktok စတဲ့ မီဒီယာတွေ ပေါ်မှာ သူငယ်ချင်းတွေအများကြီးရလာခဲ့ပါတယ်။အဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ အများစုက လူချင်းတိုက်ရိုက်မဆုံးဖူးပေမယ့် သူတို့နေထိုင်ရာမြို့လေးတွေကိုတော့သိနေရပါတယ်။ဥပမာ ။ ။Orlando Correa 
ချီလီနိုင်ငံ
Vichuque`n-Maule.
Cholie Casio Tampus ဖိလိပိုင်.စီဘူးမြို့။နွေလယ်နေ East Green Bush -အမေရိကား။
Kozaw Lay-ပေါင်းတည်.Soe Nge Tze-ဖားကန့်။စမ်းရေကြည်-ကျောက်ဆည် ။ လင်းလင်း-ဒေးဒရဲ စသဖြင့် ဆိုတော့ သူတိုနေထိုင်ရာမြို့လေးတွေဟာ မိမိအတွက် မိတ်ဆွေမြို့ကလေးတွေဖြစ်နေပါတယ်။ခုတလော ပြီးခဲ့တဲ့ Feb 21 မတိုင်ခင် ဖွေးဖွေးသိမ့်အဖေ မောင်ဝင်းက"ရှင်လူရေ ၊ကျနော်တို့ ၂၁ ရက်နေ့မနက် ပုသိမ်မော်တင်စွန်းကိုသွားမယ် ၂၁ ရက် ၂၂ ရက် မော်တင်စွန်းမှာညအိပ်ပြီး ၂၃ ရက်ပြန်ရောက်မယ်၊လိုက်မလား "ဆိုတော့ ရှင်လူကြီး ရုတ်တရက် စဉ်းစားရတော့တယ်။သွေးတိုး ဆီးချိုဆေးတွေသောက်နေရတာအပြင် အရင်လို လန်းလန်းဆန်းဆန်းမဟုတ်တာကတကြောင်း၊တခြား အခြေအနေအရပ်ရပ်ကိုတွေးမိတော့လည်း စိတ်ထဲ သိတ်မပျော်သလိုမို့ခပ်လေးလေး။ဒါပေမယ့် သမီးလေးဖွေးဖွေးသိမ့်တို့မိသားစုဟာ ကိုယ့်မိသားစုလိုမို့ လိုက်ချင်ချင်ရယ်။အရင်ခြောက်နှစ်လောက်တုန်းက သူတို့ကျိုက်ထီးရိုးသွားတုန်းကလည်း မလိုက်ဘဲကျန်ခဲ့တာတွေးမိပြီး ဒီတခါတော့ လိုက်ဖို့ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။မော်တင်စွန်းဘုရားပွဲတို့ရွှေမုဌောဘုရားတို့ဆိုတာလည်း ကလေးဘဝကတည်းက"ကျနော့မမပုသိမ်သူ"သီချင်းနဲ့သာရင်းနှီးခဲ့ရတာ ၊တခါမှမရောက်ခဲ့ဘူးတဲ့နေရာတွေ။
              ဒီလိုနဲ့ အလုပ်က MD ဆီဖုန်းဆက်ပြီးခွင့်ယူတော့လည်းအဆင်ပြေတာနဲ့ ပုသိမ်မော်တင်စွန်း ခရီးလိုက်ဖြစ်သွားတယ်။
              ၂၁ ရက်နေ့ မနက် ၅နာရီ ၁၅ လောက်မှာ မောင်ဝင်းတို့ ဝင်ကြိုတဲ့  Hyundai Starex လေးနဲ့ တောင်ဥက္ကလာကစထွက်ခဲ့တယ်။ရှင်လူကြီးလည်း ကားဦးတည်ဖြတ်သန်းရာခရီးတလျောက် ဘေးဘီဝဲယာကိုငေးရင်းလိုက်ပါလာခဲ့တယ်။မရမ်းကုန်းမြို့နယ်ကိုဖြတ် ဘုရင့်နောင်တံတားကိုကျော် လှိုင်သာယာထဲရောက်လာတာသတိထားမိတယ်။လှိုင်သာယာအထွက် စစ်ဆေးရေးဂိတ်တခုရောက်လို့ အစစ်ခံရင်း ကားသမားကိုမေးတော့ ပန်တိုင်ဂိတ်ဆိုလား။ဒီလိုနဲ့ လယ်ကွင်းတွေ ငါးကန်တွေကိုဖြတ်ရင်း "ဗိုလ်မြတ်ထွန်း တံတား"ကိုရောက်လာခဲ့တယ်။ဗိုလ်မြတ်ထွန်းတံတားကတော့ မိမိတသက် တွေ့ဖူးသမျှတံတားတွေထဲမှာ အရှည်ဆုံးတံတားလို့ထင်ရတယ်။ခုချိန်ထိ အရုဏ်အလင်းကမလာသေး
ကားရှေ့မီးအရောင်ကြောင့်သာလမ်းကိုမြင်နေရတယ်။ဗိုလ်မြတ်ထွန်းတံတားအဆုံးမှာ ကားသမားပြောပြလို့ ညောင်တုန်းရောက်ကြောင်းသိရတယ်။ရှင်လူကြီးကတော့ ခရီးမသွားဖြစ်တာနှစ်ပေါင်းအတော်ကြာပြီမို့ ကားလမ်းတလျောက် မြင်မြင်သမျှ ဘုရား၊ဘုန်းကြီးကျောင်း ၊ကားဝပ်ရှော့၊ဟိုတယ် မိုတယ် ၊စားသောက်ဆိုင်၊လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ကအစ မြင်သမျှ ဆိုင်းဘုတ်စာတန်းတွေကို အငမ်းမရလိုက်ဖတ်ရင်း ရောက်ရာအရပ်ကိုစူးစမ်းနေမိတယ်။ညောင်တုန်းမြို့ကိုအတန်ကြာဖြတ်လာပြီးတော့ မှောင်မည်းရှည်လျားတဲ့လမ်းမကြီးတခုထဲဝင်လာခဲ့တယ်။ဟိုအဝေးမှာ မီးရောင်ပြိုးပြက် ကျိုးတိုးကျဲတဲမြင်ရပေမယ့် အမှောင်ထုကသာကြီးစိုးနေတော့တယ်။ရုတ်တရက် ကားဦးတည်ရာမျက်စိတဆုံးလောက်မှာ 
ဖြူဖွေးလင်းထိန်နေတဲ့ ရုပ်ပွားတော်ကြီးတဆူကိုထင်းခနဲတွေ့လိုက်ရတယ်။အနားရောက်မှသေချာကြည့်လိုက်တော့ ညအမှောင်လေဟာပြင်ထဲမှာ ဗုဒ္ဓဆင်းတုဖြူဖြူကြီးကို ဆလိုက်မီးတွေထိုးပြီးပူဇော်ထားလို့ ဒီလောက်သပ္ပာယ်တင့်တယ်နေတာပဲ။"ဘယ်ရောက်ပြီလဲဗျ""ပန်းတနော်"
"ဪ" ကားသမားကိုမေးပြီး ပန်းတနော်ဆိုတာကြောင့် ရှင်လူ့စိတ်တွေရွှင်လန်းလာမိတယ်။(ခုနမြင်ရတဲ့ဘုရားကြီးဟာ -နောက်မှ Google Map မှာပြန်ရှာကြည့်မှ ပန်းတနော်မြို့ရဲ့ကျက်သရေဆောင်-ပြည်လုံးကပ်ကျော် ရွှေဘုံသာမုနိ ဘုရားကြီးဖြစ်မှန်းသိရ။)ပန်းတနော်ဆိုလို့ ရှင်လူပျော်သွားတာက ဒီမြို့ဟာ ရှင်လူ့ရဲ့မိတ်ဆွေမြို့ကလေးဖြစ်နေလို့ပါပဲ။ဒီမြို့မှာ ရှင်လူ့မိတ်ဆွေ ဆရာမကြီး MKT ရှိနေတယ်။သူက ပန်းတနော်မှာမူပြဆရာမဘဝနဲ့အလုပ်ဝင်ခဲ့တာ မိသားစုမခွဲနိုင် ၊နယ်မပြောင်းနိုင်တာနဲ့ တသက်လုံး မူလတန်းပြဆရာမကြီးဘဝနဲ့ပဲ ကလေးတို့ဆရာမလုပ်နေသူပေါ့။သူ့အမျိုးသားကရဲအရာရှိတယောက်ဖြစ်ပြီး သားကြီးကဆရာဝန်၊ထိုစဉ်က သမီးငယ်ကတက္ကသိုလ်တက်ဆဲ။သူရောရှင်လူပါ FB မှာ စာတွေရေးကြ၊တယောက်စာတယောက်ဖတ်ရင်းခင်မင်ခဲ့ကြတယ်။ရှင်လူ့ရဲ့နာမည်ရင်းကကွယ်လွန်သူ သူ့ဖခင်ရဲ့နာမည်နဲ့တူနေလို့ သူ့ဖခင်ကိုသတိရတိုင်း ဟင်းတွေချက်၊ ပလပ်စတစ်ဘူးတွေနဲ့ထည့်။ပုစွန်တုပ်တွေ၊အမဲကြော်တွေပန်းတနော်ကားနဲ့ပို့ပေးလို့ လသာလမ်းကားဂိတ်မှာသွားသွားယူခဲ့ရတယ်။နောက်ပိုင်းသူပိုင်လုံးချင်းတိုက်လေးတလုံးကိုပန်းတနော်မှာသူဆောက်တော့ အရွယ်ရောက်နေတဲ့တပည့်အင်ဂျင်နီယာတွေဆွဲပေးတဲ့ဒီဇိုင်းအတိုင်းဆောက်ပြီး ဝါသနာအရ ပန်းပင်လေးတွေစိုက်ပျိုးထားသတဲ့။ရှင်လူကြီး ကပန်းတနော်မြို့ကိုတောင်ခုမှဖြတ်သွားဖူးတာဆိုတော့ သမီးဆရာမကြီးအိမ် ဘယ်နားဆီရှိမှန်းမသိ။လမ်းဘေးဝဲယာ ဟိုသည်ငေးရင်း ရော်ရမ်းမှန်းဆရုံအပြင် ဘာမှမတတ်နိုင်။ဆရာမကြီး MKT လိုင်းပေါ်မတွေ့တာကြာပြီ၊ ကျန်းခန့်သာလို့မာပါလေစ။ဒီလိုနဲ့ပဲ ပန်းတနော်မြို့စွန် တံတားတစင်းနားမှာကားဆရာက ခေတ္တရပ်နားပေးလို့ အားလုံးအောက်ဆင်းအပေါ့အပါးသွားရင်းနားကြ။ပန်းတနော်ရဲ့ထူးခြားချက်ကတော့ မြို့စွန်လမ်းတခြမ်းစီ ကွန်ကရစ်လမ်းအထူကြီးတွေခင်းပြီးနေပြီ။ဒီလိုနဲ့ မြင်ကွင်းအားလုံးလည်း လင်းလင်းချင်းချင်းမနက်ခင်းရောက်ခဲ့ပြီ။
(စိတ်ဝင်စားပါက -မိတ်ဆွေမြို့လေးများဆီသို့တခေါက်-ဒုတိယပိုင်း ဆက်ဖတ်ပေးကြပါ)
story #observatuon#shinlhu

story

ပါးကွက်​ကြားကာကွယ်​​ရေး ရှင်​လူ
♡ ❀ ♪ ♥ ♡ ❀ ♪ ♥ ♡ ❀ ♪ 
​နေ့ခင်း ရှင်​လူကွမ်းယာဝယ်​ဖို့အထွက်​
``​ဖွေး​ရေ ရှင်​လူကွမ်းယာ သွားဝယ်​မလို့
လိုက်​အုံးမလား´´ဆို​တော့ ​ဖွေး​ဖွေးသိမ့်က
ဖိနပ်​​ကောက်​စီးပြီးလိုက်​လာတယ်​။ခုတ
​လော​ဖွေးတ​ယောက်​ရှင်​လူ့ကို ပိုခင်​တွယ််​လာတယ်​ထင်​ပြီး ရှင်​လူကြီး
မ​နော​ခွေ့​နေ​ပေါ့။ကွမ်းယာဆိုင်​​ရောက်​​တော့
ချိတ်​ထားတဲ့သီး​မွှေးငှက်​​ပျောသီးတွဲကို
​ဖွေး​မော့ကြည့်​နေလို့``စားမလား´´​မေးတာ
​ခေါင်းညိတ်​တာနဲ့တလုံးဖြုတ်​​ပေးလိုက်​
တယ်​။ခဏ​နေ​တော့ငှက်​​ပျောသီးကိုရှင်​လူ့လက်​ထဲလာထည့်ပြီးသူ့အရပ်​လက်​ခုပ်​
တ​ဖောင်​​လောက်​မြင့်တဲ့ကွမ်းယာခုံကို တွဲ​လောင်းခိုတက်​​နေတယ်​။
``ဘာလုပ်​မလို့လဲသမီး´´ဆို​တော့``ကြည့်မယ်​´´တဲ့။ဒါနဲ့ သူ့ကိုမပြီး ကွမ်းယာသည်​ ကွမ်းယာပုံကိုပြရတယ်​။
အိမ်​ပြန်​​ရောက်​ပြီးရှင်​လူအလုပ်​ထိုင်​ ​​နေ​တော့ ​ဖွေးက အိမ်​​ရှေ့တံခါးဝမှာ တ​ယောက်​တည်း​ဆော့​နေတယ်​။
သူ ထသွားလိုက်​ ပြန်​ထိုင်​လိုက်​နဲ့ အလုပ်​ရှုပ်​​နေတာ​တွေ့လို့ ဘာလုပ်​​နေလဲ
ကြည့်လိုက်​​တော့ရှင်​လူ့စက္ကူပန်းပင်​က
အရွက်​​တွေ ထခူး​နေတာကိုး။
``​ဖွေး​ဖွေး ရှင်​လူ့ပန်းပင်​ကို မခူးရဘူး
​ပြောထားတယ်​​လေ´´ဆို​တော့ ``နည်းနည်းပါ ကွယ်းယာမလို့´´တဲ့။
အင်းဒါ​ကြောင့်ကွမ်းယာခုံကိုတွဲ​လောင်းခိုတက်​ခဲ့တာကိုး
ည​နေဘက်​အလုပ်​နားပြီးရှင်​လူကြီး​ဖွေးတို့အိမ်​ဖက်​ကူးသွား​တော့​ဖွေးကကိုယ်​လုံးတီး
နဲ့ ၊သူတို့သားအမိနှစ်​​ယောက်​ပလပ်​စတစ်​ပုံး
ကြီးဖွင့်ပြီးအင်္ကျီရှာ​နေတယ်​။​ဖွေးလက်​ထဲမှာ
အနီစင်းနဲ့ အားကစား​ဘောင်းဘီတိုကို
ကိုင်​ထားပြီးစိတ်​တိုင်းကျအင်္ကျီမရဘူးဖြစ်
​​​နေတယ်။သူ့အ​မေ မလှိုင်​က ``ဒါဝတ်​မလား´´ဆိုလဲ ``ဟင့်အင်း´´ပဲ။
``​အောင်​မယ်​  ငါ့သမီး​လေးက ​ရေချိုးပြီး
သနပ်​ခါးပါးကွက်​ကြား​တွေဘာ​တွေနဲ့ပါ
လား´´ဆို​တော့ မလှိုင်​က``ဟုတ်​တယ်​​လေ
အဲဒါ သူ့ဟာသူ​သွေးလိမ်းထားတာ´´တဲ့။
တယ်​ဟုတ်​ပါလား။``​ဖွေး​ဖွေး..နင်​​နော်​
ငါစိတ်​မရှည်​​တော့ဘူး၊အင်္ကျီဝတ်​တာပဲ၊
ကိုယ့်အ​မေ​ပေးတာဝတ်​​ပေါ့´´​ဖွေးကလက်​ထဲက​ဘောင်းဘီပါပစ်​ချလိုက်​ပြီးနှုတ်​ခမ်းစူ
နေတယ်။အ​ခြေအ​နေက တဖြည်းဖြည်း
တင်းမာလာတယ်​။ဒါ နဲ့ရှင်​လူလည်းထမပြန်​
​သေးပဲ အရိပ်​အ​ခြေကြည့်​နေရတယ်​။
``ငါ့သမီး​လေးကလိမ္မာပါတယ်​ဟာ၊သူ့ပိုင်း
ဖြတ်​မှုနဲ့သူ ဝတ်​ချင်​တာ ရှာ​ပေးလိုက်​ပါ´´
ရှင်​လူကြီး ကြားဝင်​​လေ​ပြေထိုးရတယ်​။
မလှိုင်​စိတ်​ကလည်း လက်​တဆစ်​ရယ်​။
​တော်​ကြာထဗြင်းလို့​ဖွေးသနပ်​ခါး
ပါးကွက်​ကြား​လေးအရည်​​ပျော်​သွားမှဖြင့်။ဒီလိုနဲ့ ပလပ်​စတစ်​ပုံးပြန်​ပိတ်​ ဘီဒိုကြီးဆွဲဖွင့်
လှန်​​လှောရှာမှ သူဝတ်​ချင်​တဲ့အင်္ကျီရတယ်​။
​တော်​​သေးရဲ့။
​ဖွေး​ရေ ခုတကြိမ်​​တော့ နင့်ပါးကွက်​ကြားကို
ရှင်​လူကာကွယ်​​ပေးနိုင်​ခဲ့ပြီ။သမီး​လေး
အပျိုဖြစ်​တဲ့ထိ​တော့ ရှင်​လူကာကွယ်​​ပေးနိုင်​ပါ့မလားကွယ်​။
story #observation#shinlhu